سوره مائده — آیه 30

معانی کلمات:

• طَوَّعَتْ: آسان و آماده کرد، یا نفس او را بر این کار ترغیب و تشویق کرد.
• خاسِرین: زیانکاران، کسانی که سرمایه وجود خود را از دست داده و به تباهی کشیدهاند.

تفسیر آیه:

پس از آنکه قابیل (فرزند آدم) پیشنهاد برادرش هابیل را برای پذیرش قربانی و تقوا نپذیرفت و تهدید به قتل کرد، این آیه بیان میکند که نفس سرکش و امّاره به بدی، قتل برادر را برای او آراست و آسان جلوه داد. به گونهای که او را به این جنایت بزرگ ترغیب کرد و در نهایت قابیل برادرش هابیل را به ناحق و از روی ظلم و ستم به قتل رساند. بدین ترتیب، او در زمره کسانی قرار گرفت که هم در دنیا و هم در آخرت زیانکار شدند؛ زیرا با این عمل، هم آرامش و سعادت دنیوی خود را از دست داد و هم به عذاب ابدی و خسران اخروی دچار گردید. او سرمایه ایمان و تقوای خود را با پیروی از هوای نفس و حسادت از بین برد و به بدترین عاقبت دچار شد.

فواید و پیامهای آیه:

• پیروی از هوای نفس و وسوسههای درونی، انسان را به بزرگترین گناهان و جنایات میکشاند؛ پس باید با آن مقابله کرد.
• حسادت و نپذیرفتن حق، سرچشمه بسیاری از فسادها و تباهیها در زندگی انسان است.
• عاقبت ظلم و ستم، خسران و ندامت در دنیا و آخرت است؛ هیچ ظالمی به سعادت نمیرسد.
• انسان باید مراقب نفس خود باشد که او را به تدریج به گناه عادت دهد و آن را در نظر او زیبا جلوه دهد؛ چرا که این بزرگترین دام شیطان است.
• این داستان عبرتی است برای همه بشریت که از نخستین جنایت تاریخ درس بگیرند و از خونریزی و ظلم بپرهیزند.