ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 30

የቃላት ፍች፡-

• فَطَوَّعَتْ፡- አሳምራ ቀለለችለት፣ አበረታችችው፣ ቀላል አደረገችለት።
• نَفْسُهُ፡- ነፍሱ (የቃቢል ነፍስ)።
• الْخَاسِرِينَ፡- ከከሳሪዎቹ (ከባለሙስናዎቹ)።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፡-

ይህች አንቀጽ የአደም ልጆችን ታሪክ ትቀጥላለች፤ ቃቢል (ቃየን) ወንድሙን ሃቢልን (አቤልን) ለመግደል ፈልጎ ነበር። ነፍሱ ግን ይህን ኃጢአት ለእሱ አሳምራለት፣ አበረታችታለች፣ እና መግደሉን ቀላል አድርጋለች። የነፍሱ ምኞትና የሰይጣን ግብዣ ተሰባስበው ወንድሙን በበደል እንዲገድል አደረጉት። በመጨረሻም ወንድሙን ገደለው።

ከዚህ በኋላ ግን በእውነት ከከሳሪዎቹ ሆነ፤ ምክንያቱም በሁለቱም ዓለማት (በቅርቢቱም በመጨረሻይቱም ዓለም) ከንቱ ሆነ። በቅርቢቱ ዓለም ወንድሙን በማጣት አዘነ፣ በመጨረሻይቱም ዓለም የአላህን ቅጣትና ቁጣ አገኘ። ስለዚህ ሃይማኖቱንም ሆነ ዓለሙን አጠፋ፤ ከእውነተኛ ከሳሪዎቹ መካከል ሆነ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የነፍስ ምኞትና ፍላጎት ሰውን ወደ ታላቅ ኃጢአት ሊወስደው ይችላል፤ ስለዚህ ነፍሳችንን መቆጣጠርና ከምኞቷ መጠበቅ ይገባናል።
2. ኃጢአት መጀመሪያ ላይ ቀላል ሊመስል ይችላል፣ ነገር ግን ፍሬው ኪሳራና ጸጸት ነው፤ ስለዚህ ኃጢአትን ከመጀመሪያው መራቅ ይኖርብናል።
3. የወንድም ግድያና የደም መፋሰስ ከታላላቅ ኃጢአቶች ነው፤ እስልምና የሰውን ሕይወት በጣም ያከብራልና ያለ ሕጋዊ ምክንያት መግደልን በጥብቅ ይከለክላል።
4. በሰው ላይ የሚደርሰው ትልቁ ኪሳራ ሃይማኖቱንና የመጨረሻይቱን ዓለም ማጣት ነው፤ ይህ ከማንኛውም የዓለም ኪሳራ ይበልጣል።
5. እስልምና ሰዎችን ወደ ሰላም፣ ወደ ይቅርታና ወደ መልካም ግንኙነት ይጠራል፤ የጥላቻና የቂም መንፈስ ደግሞ ወደ ጥፋት ይመራል።