Аль-Маида · 66/120
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида
وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِم مِّن رَّبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم ۚ مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ ۝٦٦
Wa law annahum aqaamut Tawraata wal Injeela wa maaa unzila ilaihim mir Rabbihim la akaloo min fawqihim wa min tahti arjulihim; minhum ummatum muqta sidatunw wa kaseerum minhum saaa`a maa ya`maloon
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва агар Таврот ва Инҷил ва он чиро, ки аз ҷониби Худо бар онҳо нозил шуда, барпой доранд, аз болои сару зери пояшон рӯзӣ бихӯранд. Баъзе аз онҳо мардуме миёнарав ҳастанд ва бисёрашон бадкирдоранд.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ: яъне амал кардан ба он чизе, ки дар Таврот ва Инҷил омадааст, ва онҳоро дар зиндагӣ ба кор бастан.
  • مَا أُنزِلَ إِلَيْهِم مِّن رَّبِّهِمْ: он чизе, ки аз ҷониби Парвардигорашон ба онҳо нозил шудааст — яъне Қуръони Карим ва дигар китобҳои осмонӣ.
  • لَأَكَلُوا مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ: яъне ризқи фаровон меёфтанд — аз осмон борон меборид ва аз замин гиёҳу мева меруст.
  • أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ: гурӯҳе, ки дар роҳи рост ва адолат қарор доранд.
  • سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ: бад аст он коре, ки онҳо мекунанд.
  1. Тафсири оят:

Агар аҳли китоб — яҳудиён ба он чизе, ки дар Таврот омадааст, ва насрониён ба он чизе, ки дар Инҷил омадааст, амал мекарданд ва ҳамаи онҳо ба Қуръони Карим, ки аз ҷониби Парвардигорашон нозил шудааст, имон меоварданд ва ба он амал мекарданд, Парвардигор ризқи онҳоро фаровон мегардонд: аз осмон борон меборид ва аз замин гиёҳу мева меруст, то онҳо дар неъматҳои фаровон зиндагӣ мекарданд. Ин подоши дунёист барои онҳое, ки ба китобҳои осмонӣ амал мекунанд.

Дар байни аҳли китоб гурӯҳе ҳастанд, ки дар роҳи рост ва адолат қарор доранд ва ба ҳақиқат устуворанд — мисли Абдуллоҳ ибни Салом ва ҳамфикронаш. Аммо аксарияти онҳо бадкорӣ мекунанд ва аз роҳи рост гумроҳ шудаанд, зеро ба Қуръон ва Паёмбар (с) имон наоварданд.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки амал кардан ба китобҳои осмонӣ ва имон ба Қуръон сабаби фаровонии ризқ ва баракати зиндагӣ мегардад.
  • Парвардигор мехоҳад бандагонашро ба неъматҳои худ ташвиқ кунад, то онҳо ба роҳи рост ҳидоят шаванд.
  • Дар ҳар замон ва ҳар ҷомеа одамони одилу росткор вуҷуд доранд, ки бояд аз онҳо ибрат гирифт.
  • Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба Қуръони Карим имон оварем ва ба он амал кунем, то дар дунёву охират комёб шавем.
  • Ислом дини адолат ва эҳсон аст ва ҳамаро ба роҳи рост даъват мекунад.


📜 Оят 64-68 — Сураи Аль-Маида

64وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ ۚ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا ۘ بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۚ وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ ۚ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا ۚ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ
Яҳуд гуфтанд, ки дасти Худо баста аст. Дастҳои худашон баста бод? Ва ба он сухан, ки гуфтанд, малъун гаштанд. Дастҳои Худо кушода аст. Ба ҳар навъе, кн бихоҳад, рӯзӣ медиҳад. Ва он чӣ бар ту аз ҷониби Парвардигорат нозил шудааст, ба туғён ва куфри бештарашон хоҳад афзуд. Мо то рӯзи қиёмат миёнашон душманнву кина андохтаем. Ҳар гоҳ ки оташи ҷангро афрӯхтанд, Худо хомӯшаш сохт. Ва онон дар рӯи замин ба фасод мекӯшанд ва Худо фасодкоронро дӯст надорад.
65وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَابِ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأَدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ
Агар аҳли китоб имон биёваранд ва парҳезгорӣ кунанд, гуноҳонашон хоҳем нобуд кард ва онҳоро ба биҳиштҳои пурнеъмат дохил хоҳем кард.
66وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِم مِّن رَّبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم ۚ مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ
Ва агар Таврот ва Инҷил ва он чиро, ки аз ҷониби Худо бар онҳо нозил шуда, барпой доранд, аз болои сару зери пояшон рӯзӣ бихӯранд. Баъзе аз онҳо мардуме миёнарав ҳастанд ва бисёрашон бадкирдоранд.
67۞ يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۖ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ
Эй паёмбар, он чиро, ки аз Парвардигорат бар ту нозил шудааст, ба мардум бирасон. Агар чунин накунӣ, амри фиристодаи Ӯро адо накардаӣ. Худо туро аз мардум ҳифз мекунад, ки Худо мардуми кофирро ҳидоят намекунад.
68قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَىٰ شَيْءٍ حَتَّىٰ تُقِيمُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۖ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Бигӯ: «Эй аҳли китоб, шумо ҳеҷ нестед, то он гоҳ, ки Таврот ва Инҷил ва он чиро аз ҷониби Парвардигоратон бар шумо нозил шудааст, барпой доред». Он чӣ аз ҷониби Парвардигорат бар ту нозил шудааст, бар туғён ва куфри бештаринашон бияфзояд. Пас бар ин мардуми кофир ғамгин мабош.
Аль-МаидаФеҳристи Қуръон
120Оят
MedinanRevelation
66Оят

Тарҷума — Аль-Маида 66

Сураи Аль-Маида Оят 66 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар Таврот ва Инҷил ва он чиро, ки аз…

Сураи Оят 66/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 64–68. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers