سوره مائده — آیه 66

معانی کلمات:

• أَقَامُوا: به پا داشتند، عمل کردند و به آن قیام نمودند.
• أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ: گروهی میانهرو و معتدل که بر حق ثابت ماندند.
• سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ: چه بد است کاری که انجام میدهند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به اهل کتاب (یهود و نصارا) گوشزد میکند که اگر آنان به راستی به تورات و انجیل عمل میکردند و همچنین به آنچه از جانب پروردگارشان بر پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) نازل شده بود — یعنی قرآن کریم — ایمان میآوردند و بدان عمل مینمودند، خداوند درهای رزق و برکت را از هر سو به روی آنان میگشود؛ از آسمان باران رحمت بر آنان نازل میکرد و از زمین گیاهان و میوهها میرویاند و روزی آنان را از بالای سر و زیر پاهایشان فراهم میساخت. این وعده الهی نشان میدهد که ایمان و عمل صالح، سبب گشایش در رزق و برکت در زندگی دنیوی نیز میشود.

سپس خداوند میفرماید که همه اهل کتاب یکسان نیستند؛ در میان آنان گروهی میانهرو و معتدل وجود دارند که بر حق ثابت ماندند و به پیامبر اسلام ایمان آوردند، مانند عبدالله بن سلام و یارانش. اما بسیاری از آنان اعمالشان بسیار زشت و ناپسند است، زیرا به جای ایمان و عمل به کتابهای آسمانی، کفر ورزیدند و مرتکب گناهان شدند و راه حق را رها کردند.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان و عمل به دستورات الهی، نه تنها سعادت اخروی را به همراه دارد، بلکه موجب گشایش رزق و برکت در زندگی دنیوی نیز میشود.
• خداوند هرگز بندگانش را به حال خود رها نمیکند؛ اگر آنان به کتابهای آسمانی و پیامبران عمل کنند، نعمتهای خود را از هر سو بر آنان فرو میبارد.
• در هر جامعهای، حتی در میان اهل کتاب، افراد صالح و معتدلی وجود دارند که باید آنان را شناخت و به آنها اقتدا کرد.
• اعمال انسان بازتابی از ایمان اوست؛ آنان که عملشان زشت است، در حقیقت از راه حق منحرف شدهاند و عاقبت بدی خواهند داشت.