Сураи Аль-Маида Оят 65 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар аҳли китоб имон биёваранд ва парҳезгорӣ кунанд, гуноҳонашон хоҳем…

Аль-Маида · 65/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَابِ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأَدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ ۝٦٥

🔤 Transliteration

Wa law anna Ahlal Kitaabi aamanoo wattaqaw lakaffarnaa `anhum saiyiaatihim wa la adkhalnaahu Jannaatin Na`eem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар аҳли китоб имон биёваранд ва парҳезгорӣ кунанд, гуноҳонашон хоҳем нобуд кард ва онҳоро ба биҳиштҳои пурнеъмат дохил хоҳем кард.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

Аҳли китоб: яҳудиён ва насрониён, ки ба онҳо Таврот ва Инҷил нозил шудааст.
Имон оваранд: ба Худо ва паёмбараш Муҳаммад (с) бовар кунанд.
Тақво кунанд: аз куфр ва гуноҳҳо парҳез намоянд.
Сиёот: гуноҳҳо, ки онҳо содир кардаанд.
Ҷанноти Наим: боғҳои неъмат, ки дар он ҷо неъматҳои Худо ҳеҷ гоҳ тамом намешавад.

Тафсири оят:

Агар аҳли китоб — яҳудиён ва насрониён — ба Худо ва паёмбари Ӯ Муҳаммад (с) имон меоварданд ва аз куфру гуноҳҳо парҳез мекарданд, Худованд гуноҳҳои онҳоро меомурзид, ҳатто агар онҳо бисёр бошанд ҳам, ва онҳоро дар рӯзи қиёмат ба боғҳои неъмат — Ҷаннат — ворид мекард, ки дар он ҷо аз неъматҳои бепоён ва ҷовидона баҳраманд мешуданд. Ин оят нишон медиҳад, ки ислом гуноҳҳои пешинаро нест мекунад ва аҳли китоб то ислом наоваранд, ба Ҷаннат дохил намешаванд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Худованд омӯрзгор ва меҳрубон аст: ҳар касе, ки тавба кунад ва имон оварад, гуноҳҳои ӯ бахшида мешаванд, ҳатто агар бисёр бошанд ҳам.
Ислом дини осонӣ ва бахшанда аст: он гуноҳҳои гузаштаро нест мекунад ва роҳи нав ба сӯи ҳаёти пок мекушояд.
Ҳар касе, ки ба Худо имон оварад ва тақво кунад, подоши бузург — Ҷаннати пурнеъмат — интизори ӯст.
Ин оят ба ҳамаи одамон, хусусан аҳли китоб, даъват мекунад, ки ба паёмбари охирзамон (с) имон оваранд, то аз раҳмати Худо баҳраманд шаванд.
Қуръон китоби ҳидоят ва раҳмат аст: он роҳи наҷот ва саодати ҷовидонаро нишон медиҳад ва дилҳоро ба сӯи некӣ ва тақво мекашад.

📜 Оят 63-67 — Сураи Аль-Маида

63لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ

З Барои чӣ худопарастону донишмандон ононро аз гуфтори бад ва ҳаромхорагӣ бознамедоранд. Чӣ бад аст корҳое, ки мекарданд!

64وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ ۚ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا ۘ بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۚ وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ ۚ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا ۚ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ

Яҳуд гуфтанд, ки дасти Худо баста аст. Дастҳои худашон баста бод? Ва ба он сухан, ки гуфтанд, малъун гаштанд. Дастҳои Худо кушода аст. Ба ҳар навъе, кн бихоҳад, рӯзӣ медиҳад. Ва он чӣ бар ту аз ҷониби Парвардигорат нозил шудааст, ба туғён ва куфри бештарашон хоҳад афзуд. Мо то рӯзи қиёмат миёнашон душманнву кина андохтаем. Ҳар гоҳ ки оташи ҷангро афрӯхтанд, Худо хомӯшаш сохт. Ва онон дар рӯи замин ба фасод мекӯшанд ва Худо фасодкоронро дӯст надорад.

65وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَابِ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأَدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ

66وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِم مِّن رَّبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم ۚ مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ

Ва агар Таврот ва Инҷил ва он чиро, ки аз ҷониби Худо бар онҳо нозил шуда, барпой доранд, аз болои сару зери пояшон рӯзӣ бихӯранд. Баъзе аз онҳо мардуме миёнарав ҳастанд ва бисёрашон бадкирдоранд.

67۞ يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۖ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ

Эй паёмбар, он чиро, ки аз Парвардигорат бар ту нозил шудааст, ба мардум бирасон. Агар чунин накунӣ, амри фиристодаи Ӯро адо накардаӣ. Худо туро аз мардум ҳифз мекунад, ки Худо мардуми кофирро ҳидоят намекунад.

← Оят 64 📖 Аль-Маида Оят 66 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

65Оят

Тарҷума — Аль-Маида 65

Сураи Аль-Маида Оят 65 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар аҳли китоб имон биёваранд ва парҳезгорӣ кунанд, гуноҳонашон хоҳем…

Сураи Оят 65/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 63–67. Ба Тоҷикӣ: Русский.