Surah Al-Maidah — Talata 9

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Wa‘ada Allahu – Nangako ang Allah (na tiyak na tutuparin).
• Alladhīna āmanū – Ang mga sumampalataya kay Allah at sa Kanyang mga sugo nang may katapatan.
• Wa ‘amilu al-sālihāt – At nagsagawa ng mga mabubuting gawa na naaayon sa Qur’an at Sunnah.
• Maghfirah – Kapatawaran sa mga kasalanan.
• Ajrun ‘azīm – Malaking gantimpala, na siyang Paraiso (Jannah).

Interpretasyon ng Talata:

Ipinangako ng Allah—na hindi kailanman sumisira sa Kanyang pangako—sa mga taong sumampalataya sa Kanya at sa Kanyang mga propeta nang may tapat na paniniwala, at nagsagawa ng mga mabubuting gawa na may katapatan at pagsunod sa Kanyang mga utos, na Kanyang patatawarin ang kanilang mga kasalanan, gaano man ito karami o kalaki, at pagkakalooban sila ng dakilang gantimpala, na siyang pagpasok sa Hardin ng Paraiso. Ang pangakong ito ay tiyak at hindi nababago, sapagkat ang Allah ay hindi sumisira sa Kanyang ipinangako sa Kanyang mga lingkod na matuwid. Ang kapatawaran at ang malaking gantimpala ay dalawang biyayang magkasabay: ang una ay naglilinis sa kanila mula sa mga kasalanan, at ang pangalawa ay nagdadala sa kanila sa walang hanggang kaligayahan.

Mga Aral na Makukuha:

• Ang pananampalataya ay hindi sapat kung hindi ito sasamahan ng mabubuting gawa; ang dalawa ay magkasama tungo sa kaligtasan.
• Ang pangako ng Allah ay tiyak at hindi nababago, kaya ang mananampalataya ay dapat maging panatag at umaasa sa Kanyang biyaya.
• Ang kapatawaran ng Allah ay sumasaklaw sa lahat ng kasalanan para sa mga nagsisisi at nananampalataya, na nagbibigay ng pag-asa sa bawat nagkakamali na bumalik sa Kanya.
• Ang gantimpala ng Allah ay hindi lamang kapatawaran kundi isang dakilang biyaya—ang Paraiso—na nag-uudyok sa tao na magsikap sa pagsunod at paggawa ng kabutihan.
• Ang talatang ito ay nagpapakita ng kagandahan ng Islam: ito ay relihiyon ng pag-asa, awa, at katarungan, kung saan ang pagsisikap ng tao ay hindi nasasayang sa harap ng Panginoon.