Surat Qaf — Ayat 11

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• رِزْقًا: rezeki, yaiku samubarang kang bisa dipangan lan migunani kanggo urip.
• لِلْعِبَادِ: kanggo para kawula, yaiku manungsa lan makhluk kang mbutuhake.
• بَلْدَةً مَّيْتًا: dhaerah utawa bumi kang mati, tegese lemah kang garing lan ora ana tanduran.
• الْخُرُوجُ: metu saka kubur, yaiku urip maneh sawise mati ing dina kiyamat.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT nyritakake yen tanduran-tanduran kang thukul saka lemah iku minangka rezeki kanggo para kawula. Kabeh iku diparingake supaya manungsa bisa mangan lan njupuk manfaat. Allah uga nguripake bumi kang sadurunge mati lan garing, mula dadi subur lan thukul tanduran kanthi banyu udan kang tumurun saka langit. Bumi kang maune ora ana tanduran, dadi urip maneh amarga banyu iku. Kaya mengkono uga, Allah bakal nguripake manungsa kang wis mati saka kubure ing dina kiyamat. Kabeh iku gampang banget kanggo Allah, kaya anggone nguripake bumi kang mati kanthi banyu udan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake kekuwasane Allah kang tanpa wates, bisa nguripake barang kang wis mati.
• Rezeki kang diparingake Allah liwat tanduran lan udan iku bukti katresnane Allah marang para kawula.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih yakin yen dina kiyamat iku mesthi kelakon, lan kita kudu nyiapake awake dhewe kanthi amal becik.
• Ayat iki ngajak kita syukur marang nikmate Allah, amarga saben rezeki lan urip iku saka Allah.
• Islam mulangake yen urip sawise mati iku nyata, mula kita ora kena nglalekake akhirat.