Surja Kaf — Ajet 19

Kuptimet e fjalëve:

• Sekretu i vdekjes (سَكْرَةُ الْمَوْتِ): dhembja e rëndë dhe tronditja e madhe që e kaplon njeriun në çastin e ndarjes nga jeta, e cila ia merr mendjen dhe e bën të humbasë vetëdijen.
• Bil-hakk (بِالْحَقِّ): me të vërtetën e sigurt që nuk mund të shmanget, pra vetë realiteti i vdekjes.
• Tahidu (تَحِيدُ): largohesh, ikën dhe shmangesh.

Tefsiri i Ajetit:

Kur t'i vijë njeriu çasti i vdekjes me dhembjen dhe tronditjen e tij të madhe, që ia merr mendjen dhe e pushton tërë qenien e tij, atëherë ai e kupton se kjo është e vërteta e pamohueshme nga e cila nuk ka ikje as shpëtim. Kjo është ajo vdekja nga e cila ti, o njeri, vazhdimisht largoheshe dhe ikje, duke u përpjekur ta harrosh dhe të mos e mendosh atë. Por tani ajo erdhi ty me të gjithë realitetin e saj, dhe s'ke ku të ikësh më. Në atë çast, çdo gjë tjetër bëhet e parëndësishme dhe njeriu mbetet vetëm përballë kësaj të vërtete të madhe.

Përfitimet nga Ajeti:

• Vdekja është e vërtetë e pamohueshme që do t'i vijë çdo njeriu, prandaj duhet të përgatitemi për të duke bërë vepra të mira.
• Njeriu shpesh harron vdekjen dhe ikën prej saj, por kjo nuk e vonon atë; përkundrazi, ajo vjen papritur.
• Ky ajet na mëson të jemi të vetëdijshëm për jetën tonë dhe të mos mashtrohemi nga jeta e kësaj bote, sepse çdo njeri do ta shijojë këtë çast.
• Të kujtuarit e vdekjes e bën njeriun më të përulur para Zotit dhe më të zellshëm në adhurim, duke e ditur se çdo moment i jetës së tij është i vlefshëm dhe nuk kthehet më.