Surah Qaf — Aya 27

Ma’anonin Kalmomi:

• Qarīnuhu: Shi ne shaidan da aka danganta da shi a duniya, wanda Allah ya sanya shi yana tafiya tare da shi.
• Mā Aṭghaituhu: Ban tilasta masa yin kuskure ba, ban kuma sa shi ya ɓace da ƙarfi ba.
• Ḍalāl Ba‘īd: Nisa daga gaskiya da kuma hanya madaidaiciya, wato nisa mai yawa daga imani.

Fassarar Ayar:

A ranar tashin kiyama, lokacin da mutum mai kafirci ke jayayya da Allah, shaidan da aka danganta da shi a duniya zai ce: "Ya Ubangijinmu! Ni ban tilasta masa yin kafirci ba, kuma ban sa shi ya ɓace da ƙarfi ba; amma shi da kansa ya zaɓi hanyar ɓata, kuma ya nisa daga gaskiya da imani, har ya kai ga matuƙar nisa." Wannan magana ce ta nisantar da kansa daga laifin, domin ya bayyana cewa mutum ya kasance mai son ɓata da kuma nesa daga shiriya, ba tare da wani tilas daga shaidan ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa shaidan ba shi da iko a kan mutum sai da yardar mutum da kansa; domin mutum ne ke zaɓar hanyar sa, ko na alheri ko na sharri.
2. Tana gargadinmu da kada mu zargi shaidan a kan laifofinmu, domin a ranar tashin kiyama zai nisanta kansa daga mu, kuma ba zai taimake mu ba.
3. Tana ƙarfafa mu mu ɗauki alhakin ayyukanmu, mu kuma yi taka tsantsan daga shaidan, ta hanyar neman tsari da Allah da kuma bin umarnin sa.
4. Tana nuna cewa Allah mai adalci ne, domin zai bai wa kowa damar bayyana hujjarsa a ranar tashin kiyama, kafin ya yanke hukunci.