Surat Qaf — Ayat 27

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• قَرِينُهُ (qarīnuhu): kancané, yaiku syetan kang tansah ngetutake lan nyurung manungsa marang piala.
• أَطْغَيْتُهُ (athghaituhu): dakgawe dheweke dadi thaghut, dakajak ngliwati wates, daknyimpangake saka dalan kang bener.
• ضَلَالٍ بَعِيدٍ (dhalālin ba‘īd): kesasar kang adoh banget saka dalan kang bener lan saka iman.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiyamat, nalika wong-wong kang kafir lan duraka padha diadili ana ngarsane Allah, syetan kang dadi kancane ing donya banjur ngomong kanggo mbela awake dhewe lan nyingkirake tanggung jawab. Dheweke matur marang Allah: "Dhuh Pangeran kawula, kula mboten nggawe piyambakipun dados thaghut utawi nyimpangaken piyambakipun saking margi ingkang leres. Kula mboten meksa lan mboten nggawe piyambakipun kesasar kanthi paksa. Nanging piyambakipun piyambak ingkang milih lan tansah lumampah ing dalan kang kesasar, adoh banget saka dalan kang bener lan saka iman marang Allah."

Syetan kuwi sejatine mung ngajak lan nggodha, nanging ora bisa meksa manungsa. Manungsa dhewe kang duwe pilihan lan tanggung jawab marang apa kang dilakoni. Mula ing dina kiyamat, syetan ora bisa ditibani kabeh dosane manungsa, amarga manungsa dhewe kang kanthi sadhar milih dalan kang kesasar lan adoh saka pituduh Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben manungsa iku tanggung jawab marang pilihan lan lakune dhewe. Syetan mung bisa nggodha, nanging ora bisa meksa kita nglakoni piala.
• Kita kudu tansah ngati-ati marang godha lan pambujuk kang ala, lan ora gampang nyalahake wong liya utawa syetan wae nalika kita nglakoni kesalahan.
• Ayat iki nuduhake yen dalan kesasar iku adoh banget saka dalan kang bener, mula kita kudu tansah ngupaya supaya tetep ana ing dalan kang lurus, yaiku dalan kang ditunjukake dening Allah lan Rasulullah.
• Kita dielingake supaya tansah nyedhaki Al-Qur'an lan ngelmu agama, supaya ora kesasar lan ora adoh saka pituduh Allah.
• Iki uga nuduhake yen ing dina kiyamat, ora ana kang bisa ngapusi utawa nyingkirake tanggung jawab, amarga kabeh bakal katon cetha lan saben wong bakal nampa asil saka lakune dhewe-dhewe.