Sura Kaf — Werset 27

Znaczenie słów:

• قَرِينُهُ – jego towarzysz, czyli szatan, który był mu przydzielony w życiu doczesnym.
• مَا أَطْغَيْتُهُ – nie uczyniłem go buntownikiem ani nie sprowadziłem go na manowce.
• ضَلَالٍ بَعِيدٍ – zabłądzenie dalekie od drogi prawdy i wiary.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

W Dniu Sądu, gdy człowiek zostanie postawiony przed swoim Panem, a jego towarzysz (szatan) będzie obecny, wówczas ten szatan, chcąc oczyścić się z zarzutów, powie: „Panie nasz! To nie ja uczyniłem go buntownikiem ani nie zmusiłem go do zejścia z drogi prawdy. On sam wybrał drogę błędu i trwał w nim, oddalając się od wiary i posłuszeństwa Tobie. Ja jedynie go kusiłem i zachęcałem do zła, ale to on świadomie i dobrowolnie podążał za swoimi pragnieniami i złymi skłonnościami, oddalając się od Ciebie coraz bardziej.”

Oznacza to, że szatan nie ma władzy zmuszania człowieka do grzechu – jego rola ogranicza się do podszeptów i kuszenia. Człowiek natomiast ponosi pełną odpowiedzialność za swoje czyny, ponieważ to on decyduje, czy posłucha podszeptów, czy też im się sprzeciwi. W ten sposób szatan w Dniu Sądu odcina się od tych, których sprowadził na manowce, a człowiek nie ma żadnej wymówki przed Bogiem.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Człowiek jest istotą odpowiedzialną za swoje wybory – nie może zrzucać winy za swoje grzechy na szatana ani na innych, ponieważ Bóg dał mu rozum i wolną wolę.
2. Szatan jest wrogiem człowieka, ale jego moc jest ograniczona – nie może zmusić nikogo do grzechu, a jedynie kusi i podpowiada zło.
3. W Dniu Sądu wszyscy, którzy nawoływali do zła, odetną się od swoich ofiar, a każdy poniesie konsekwencje swoich czynów.
4. Ten werset uczy nas pokory i uczciwości wobec samych siebie – zamiast obwiniać innych za nasze błędy, powinniśmy przyznać się do nich i prosić Boga o przebaczenie.
5. Przypomina o sprawiedliwości Boga, który nie krzywdzi nikogo, a każdy otrzyma dokładnie to, na co zasłużył swoimi czynami.