சூரா காஃப் — வசனம் 27

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• قَرِينُهُ (கரீனுஹு): அவனுடைய துணைவன் – அதாவது அவனுடன் பிணைக்கப்பட்ட ஷைத்தான்.
• أَطْغَيْتُهُ (அத்ஃகைத்துஹு): நான் அவனை வழிகெடுத்தேன் / நான் அவனை அட்டூழியம் செய்யத் தூண்டினேன்.
• ضَلَالٍ بَعِيدٍ (ழலாலின் பஈத்): சத்தியப் பாதையிலிருந்து மிகத் தொலைவான வழிகேடு.

விளக்கம்:

மறுமை நாளில், தன் வாழ்நாள் முழுவதும் சத்தியத்தைப் புறக்கணித்து, தீமையில் மூழ்கியிருந்த மனிதன் தன்னைக் காப்பாற்ற யாரையாவது தேடுவான். அப்போது அவனுடன் இணைந்திருந்த ஷைத்தான் முன்வந்து, தன்னை அந்த மனிதனிடமிருந்து முற்றிலும் விடுவித்துக்கொண்டு, இறைவனிடம் கூறுவான்: "எங்கள் இறைவனே! நான் இவனை வழிகெடுக்கவில்லை; நான் இவனைக் கட்டாயப்படுத்தவில்லை. மாறாக, இவன் தானாகவே சத்தியத்தை விட்டு மிகத் தொலைவான வழிகேட்டில் இருந்தான். நான் வெறுமனே அழைத்தேன்; ஆனால் இவன் தன் சொந்த விருப்பத்துடன் என்னைப் பின்பற்றினான்."

இந்த வசனம், ஷைத்தான் தன் பின்பற்றுபவர்களை இறுதி நாளில் கைவிட்டுவிடுவான் என்பதையும், ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் செயல்களுக்குத் தானே பொறுப்பாளி என்பதையும் தெளிவுபடுத்துகிறது. ஷைத்தான் யாரையும் நிர்ப்பந்திப்பதில்லை; அவன் வெறுமனே தூண்டுகிறான். மனிதனின் மனம்தான் அந்தத் தூண்டுதலுக்கு இணங்குகிறதா இல்லையா என்பதை முடிவு செய்கிறது.

பயன்கள்:

1. பொறுப்புணர்வு: ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் செயல்களுக்குத் தானே பொறுப்பாளி என்பதை இந்த வசனம் நமக்குக் கற்றுத்தருகிறது. தவறு செய்தால் அதற்காக வேறு யாரையும் குற்றம் சாட்ட முடியாது.
2. ஷைத்தானின் சூழ்ச்சி: ஷைத்தான் இறுதி நாளில் தன் பின்பற்றுபவர்களைக் கைவிட்டுவிடுவான் என்பதை அறிந்து, அவனுடைய ஏமாற்றுக்களில் சிக்காமல் இருக்க வேண்டும்.
3. எச்சரிக்கை: இவ்வுலகில் நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் தீய சக்திகளின் தூண்டுதல்களை எதிர்த்து, சத்தியப் பாதையில் உறுதியாக நிற்க வேண்டும் என்பதற்கான எச்சரிக்கையாக இது அமைகிறது.
4. இறைவனின் நீதி: இறைவன் யாருக்கும் அநீதி இழைப்பதில்லை; ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் செயலுக்கேற்ப கூலி வழங்குவான் என்பதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது.