Surja Kaf — Ajet 5

Kuptimi i fjalëve:

• bel kezzebû bil-hakkı: Përkundrazi, ata e mohuan të Vërtetën (Kuranin).
• lemma câehum: kur u erdhi atyre.
• emrin merîc: në një çështje të trazuar, të përzier dhe të paqëndrueshme.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon për gjendjen e jobesimtarëve mekas, të cilët nuk u mjaftua mohimi i të Dërguarit (paqja qoftë mbi të), por ata shkuan edhe më tej duke mohuar Kuranin, i cili është e Vërteta absolute dhe mrekullia e përjetshme, pikërisht kur u erdhi atyre përmes Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të). Ata nuk u ndalën në një qëndrim të vetëm ndaj tij, por ishin në një gjendje të trazuar dhe të paqëndrueshme: herë e quanin magji, herë poezi, herë tregime të të lashtëve, herë e mohonin dhe herë dyshonin. Kjo tregon se ata nuk kishin asnjë bazë të fortë për mohimin e tyre, por ishin të hutuar dhe të pështjelluar në çështjen e tyre, sepse e Vërteta ishte e qartë dhe e padiskutueshme, por zemrat e tyre ishin të verbuara nga arrogance dhe kokëfortësia.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kurani është e Vërteta absolute që vjen nga Allahu, dhe kushdo që e mohon atë pasi i ka ardhur, do të mbetet në humbje dhe konfuzion të përjetshëm.
2. Mohimi i së Vërtetës jo vetëm që nuk sjell qetësi, por e çon njeriun në një gjendje të trazuar dhe të paqëndrueshme, sepse ai nuk ka asnjë bazë të fortë për qëndrimin e tij.
3. Ky ajet na mëson të pranojmë të Vërtetën me zemër të hapur sapo ajo të na vijë, sepse kjo është rruga drejt qetësisë shpirtërore dhe stabilitetit të brendshëm.
4. Islami është feja e qartësisë dhe e vërtetës; ai i fton njerëzit të dalin nga errësira e dyshimit dhe konfuzionit në dritën e besimit dhe sigurisë.