Surah Qaf — Aya 5

Ma’anonin Kalmomin:

• بِالْحَقِّ: da gaskiya, wato Alkur’ani mai girma da aka saukar da shi daga Allah.
• مَرِيجٍ: ruɓaɓɓe, mai cakudewa da rikicewa; ba su da tsayayyiyar ra’ayi.

Fassarar Ayar:

Wato, ba wai kawai sun ƙi yarda da bayyanannun hujjoji ba, amma ma sun ƙaryata gaskiya (Alkur’ani) a lokacin da ya je musu. Suna cikin al’amari mai ruɓani da rikicewa, ba su da wani tsayayyen matsayi game da shi. Wani lokaci suna cewa: “shi sihiri ne,” wani lokaci kuma suna cewa: “shi waƙa ce,” wani lokaci kuma: “shi ƙarin tsofaffin mutane ne.” Haka suke jujjuya maganganu, ba su da tabbatuwa a kan kome. Wannan yana nuna cewa ƙaryatarsu ba ta dogara da wani dalili ba, sai dai taurinkai da son zuciya.

Fa’idodin Darasin:

1. Ƙaryata gaskiya ba ta hanyar dalili ba, sai dai ta hanyar son zuciya da girman kai, kamar yadda masu kafirci suka yi wa Alkur’ani.
2. Mutumin da ya ƙi bin gaskiya yana rayuwa cikin ruɓani da rashin kwanciyar hankali, domin ba shi da wani abin da zai tsaya a kai.
3. Alkur’ani shi ne gaskiya mafi ɗaukaka da ta zo wa ’yan Adam, kuma yarda da shi ita ce hanyar samun natsuwa da daidaito a rayuwa.
4. A cikin ayar akwai gargaɗi ga duk wanda ya ji gaskiya ya kuma ƙi ta, cewa zai ci gaba da zama cikin ɓarna da ruɓani har ya tuba ya koma ga Allah.
5. Kyawawan halaye na bin gaskiya da amincewa da abin da Allah ya saukar suna ba da haske da kwanciyar rai ga mai su, sabanin masu jayayya da gaskiya waɗanda suke cikin ɓarna kullum.