سورت ذاریات — آیت 26

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• فَرَاغَ: په پټه او چپ چپ یې خپل کور ته مخه کړه.
• عِجْلٍ سَمِينٍ: غوښه لرونکی، ډېر غوړ او ښه خواره خوسکی.

تفسیر:

کله چې حضرت ابراهیم علیه السلام خپلو میلمنو ته وکتل، نو پوه شو چې دوی د خوراک اراده نه لري، نو په پټه او چپ چپ یې خپل کور ته مخه کړه، څو میلمنو ته د خوراک چمتو کړي. هغه خپل کور ته لاړ او له خپل څارویو څخه یې یو ډېر غوښه لرونکی، ښه خواره او سمین خوسکی راواخیست، هغه یې حلال کړ، په اور یې وپخاوه او بیا یې د میلمنو په وړاندې کېښود. هغه په نرمۍ او مهربانۍ سره دوی ته وویل: "ایا نه خورئ؟" دا د ابراهیم علیه السلام د سخاوت او میلمه پالنې ښکارندویه ده، چې د خپلو میلمنو د عزت لپاره یې تر ټولو ښه او غوره خواړه چمتو کړل.

فايدې:

1. میلمه پالنه د پیغمبرانو سنت او د اسلام یوه ښکلې اخلاقي بڼه ده، چې باید ورته پاملرنه وکړو.
2. میلمنو ته باید تر ټولو ښه او غوره خواړه وړاندې شي، لکه څنګه چې حضرت ابراهیم علیه السلام وکړل.
3. په پټه او له ځانګړي پام سره د میلمنو لپاره د خوراک چمتو کول، د دوی درناوی او عزت ښیي.
4. په نرمۍ او مهربانۍ سره میلمنو ته د خوراک وړاندیز کول، د دوی زړونه ګټي او د مینې او ورورولۍ احساس پیاوړی کوي.