سوره ذاریات — آیه 26

معانی کلمات:

• فَرَاغَ: پنهانی و پوشیده به سوی چیزی رفتن، میل کردن.
• أَهْلِهِ: خانواده و کسان خود.
• عِجْلٍ سَمِينٍ: گوساله فربه و چاق.

تفسیر آیه:

حضرت ابراهیم علیه السلام پس از آنکه مهمانان خود را با سلام و احترام پذیرفت و آنان را بیگانه و ناشناس دید، بدون آنکه آنان متوجه شوند، پنهانی به سوی خانواده خود رفت تا برای پذیرایی از مهمانان، غذایی آماده کند. او گوساله ای فربه و چاق از بهترین اموال خود برگزید و آن را ذبح کرد و بریان نمود تا برای مهمانانش بگذارد. این کار نشان دهنده کرم و سخاوت و بزرگواری آن حضرت بود؛ چرا که بهترین و لذیذترین غذایی را که در اختیار داشت، برای مهمانان خود آماده کرد و این کار را با پنهان کاری انجام داد تا مهمانان احساس شرمندگی نکنند و او را در حال تلاش و زحمت نبینند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. سخاوت و مهمان‌نوازی: این آیه مسلمانان را به سخاوت و احترام به مهمان ترغیب می‌کند؛ چنانکه حضرت ابراهیم علیه السلام بهترین داشته خود را برای مهمانانش آورد. مهمان‌نوازی از اخلاق پیامبران و نشانه ایمان است.
2. پنهان کاری در نیکی: نیکی و احسان وقتی ارزش بیشتری دارد که بدون منت و پنهانی انجام شود تا دل خیرخواه و انگیزه الهی آن خالص بماند و شخص محتاج شرمنده نشود.
3. سرعت در خدمت به مهمان: ابراهیم علیه السلام بدون درنگ و با شتاب به تهیه غذا پرداخت. این درس می‌آموزد که در کارهای خیر و پذیرایی از مهمان، تأخیر و سستی روا نیست.
4. محبت و مهربانی در خانواده: مراجعه به خانواده و همکاری با آنان در تهیه نیازمندی‌ها، نشانه محبت و انسجام خانوادگی است و الگویی برای زندگی مسلمانان است که در خدمت به یکدیگر و مهمانان، همدل و همراه باشند.