Surah Adh-Dhariyat — Aya 26

Ma'anar Kalmomi:

• فَرَاغَ: ya juya da nufi, ya tafi a asirce ba tare da bayyana ba.
• إِلَى أَهْلِهِ: zuwa ga iyalansa da mutanensa.
• عِجْلٍ سَمِينٍ: maraƙi mai ƙiba, wanda yake da nama mai yawa.

Tafsirin Ayar:

Da aka gaya wa Annabi Ibrahim (lafiya ta tabbata a gare shi) cewa baƙin nasa mala'iku ne da Allah ya aiko su, sai ya juya da nufi zuwa ga iyalansa a asirce, ba tare da baƙin su lura ba, domin ya shirya musu abinci. Ya tafi ya kawo maraƙi mai ƙiba, ya yanka shi, ya gasa shi a wuta, sannan ya kawo masa su. Wannan yana nuna kyakkyawan karimcinsa da saurin hidimarsa ga baƙi, domin ya ɓoye aikin da yake yi don kada baƙin su ji nauyi ko kunya.

Fa'idodin Darasin:

1. Ƙarfafa karimci da kyautatawa baƙi, kamar yadda Annabi Ibrahim ya yi, wanda ya zama abin koyi ga dukkan muminai.
2. Nuna cewa hidimar baƙi a asirce da sauri yana daga kyawawan halaye da ke ƙara soyayya tsakanin mutane.
3. Karimcin Annabi Ibrahim ya nuna cewa musulunci yana ƙarfafa yin kyauta da ciyar da mutane, wanda hakan yana da lada mai girma a wurin Allah.
4. A cikin wannan labari akwai misali mai kyau na yadda za mu yi wa baƙinmu hidima da farin ciki, don su ji daɗi da annashuwa, kamar yadda Annabi ya yi wa baƙinsa.