Аз-Зарият сүрәсе — Аять 26

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَرَاغَ — яшерен рәвештә китте, әйләнеп китте.
• إِلَى أَهْلِهِ — үз гаиләсе янына.
• عِجْلٍ سَمِينٍ — симез, туклыклы бозау.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам кунакларына хезмәт күрсәтү өчен, аларга аш әзерләү максатыннан, яшерен рәвештә үз гаиләсе янына китте. Ул аларның кем икәнлеген белмичә, аларны гади кунаклар дип уйлады. Шуңа күрә ул үзенең иң яхшы малыннан — симез бер бозауны сайлап алды, аны башлап, утта кыздырып әзерләде. Аннары ул аны кунаклары алдына китереп куйды һәм аларны ашарга чакырып, йомшак һәм ихтирамлы итеп: "Ашамыйсызмы?" — диде. Бу эш аның юмартлыгын, кунакчыллыгын һәм Аллаһының рәсүлләренә карата хөрмәтен күрсәтә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кунакчыллык — пәйгамбәрләрнең гүзәл сыйфаты, һәм һәр мөселман кунакларга ихтирам күрсәтергә, аларны сыйларга тырышырга тиеш.
• Яхшы эшләрне яшерен башкару — ихласлык билгесе, чөнки Ибраһим кунакларына хезмәтне күрсәтмәс өчен яшерен рәвештә эшләде.
• Кунакка иң яхшы нәрсәне тәкъдим итү — мөселманның юмартлыгы һәм кешеләргә карата мәхәббәте күрсәткече.
• Ибраһим галәйһиссәламнең бу кыланышы безгә өйрәтә: кешеләргә яхшылык кылуда тиз булырга, һәм Аллаһының рәхмәтенә ирешү өчен ихлас күңелдән хезмәт итәргә кирәк.