Surja Edh-Dharijat — Ajet 35

Kuptimet e fjalëve:

• فَأَخْرَجْنَا: Ne i nxorëm (i shpëtuam).
• مِنَ الْمُؤْمِنِينَ: prej atyre që besuan (në Lutin a.s. dhe në mesazhin e tij).

Tefsiri i Ajetit:

Pas përmendjes së dënimit që i goditi popullin e Lutit aleyhi selam, Allahu i Lartësuar tregon këtu se si i shpëtoi besimtarët që ndodheshin në ato fshatra. Ai thotë: "Ne i nxorëm nga ai vend (nga fshatrat e popullit të Lutit) ata që ishin besimtarë" – pra, i shpëtuam ata që i besuan Lutit a.s. dhe e ndoqën atë, duke i larguar nga ai vend përpara se t'i godiste dënimi i tmerrshëm që i ra popullit të tij jobesimtar. Kjo tregon se Allahu nuk e lë kurrë robin e Tij besimtar pa shpëtim, dhe se Ai i di ata që janë të sinqertë në besimin e tyre, edhe në mesin e një populli të prishur. Ata ishin një pakicë e vogël, por Allahu i dalloi dhe i shpëtoi nga dënimi që i goditi të tjerët, siç thotë në vargun tjetër: "Por aty gjetëm vetëm një shtëpi muslimanësh" (Edh-Dharijat, 36).

Përfitimet që nxirren nga ky ajet:

1. Kujdesi i Allahut ndaj besimtarëve të Tij: Ai i shpëton ata nga dënimi edhe kur janë në pakicë, sepse vlera e tyre tek Ai është e madhe.
2. Besimtari nuk duhet të ndikohet nga shumica e prishur; ai duhet të qëndrojë i palëkundur në besimin e tij, sepse Allahu i njeh dhe i shpërblen ata që i qëndrojnë besnikë Atij.
3. Ky ajet na mëson se shpëtimi i vërtetë është ai që vjen nga Allahu, jo nga forca apo numri, dhe se fundi i mirë është për ata që e ruajnë imanin e tyre në çdo kohë dhe vend.
4. Në këtë ajet ka edhe një nxitje për besimtarët që të jenë të durueshëm në mesin e shoqërive të prishura, sepse Allahu nuk i harron ata dhe do t'u japë shpëtim në momentin më të përshtatshëm.