Surat Az-Zariyat — Ayat 42

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• مَا تَذَرُ (mā tadharu): ora ninggalake, ora nyisakake.
• شَيْءٍ (syai'in): samubarang, apa wae.
• أَتَتْ عَلَيْهِ (atat 'alaihi): teka lan ngliwati, nyerang.
• الرَّمِيمِ (ar-ramīm): barang kang wis rusak banget, bosok, dadi lebu utawa bubuk.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake babagan azab kang ditibakake marang kaum 'Ad, yaiku kaum kang diajabake dening Nabi Hud AS. Allah ngutus angin kang ora nggawa berkah lan ora ana kabecikane. Angin mau ora ninggalake apa wae kang diliwati, apa iku awak manungsa, bandha, omah, utawa apa wae liyane, kabeh padha dirusak lan dadi bubuk kaya barang kang wis bosok lan ambruk. Angin mau dadi tandha kekuwatane Allah lan dadi piwulang kanggo wong-wong kang gelem mikir lan njupuk pelajaran saka kedadeyan mau.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan ora ana kang bisa ngalangi kekuwatane.
• Dadi pangeling kanggo kita supaya ora sombong lan aja nglalekake marang Allah, amarga azab bisa teka kapan wae.
• Nuduhake yen donya iki mung sementara, kabeh barang kang ana ing donya iki bisa rusak lan ilang.
• Nggugah kita supaya tansah ngendelake marang Allah lan nggegulang amal becik, amarga mung amal becik kang bisa nulungi kita ing akhirat.
• Dadi tandha yen Al-Qur'an iku kitab kang kebak piwulang lan pelajaran kanggo wong-wong kang gelem mikir.