سورت ذاریات — آیت 45

د کلمو معناګانې:

• قِيَامٍ: پورته کېدل، ولاړېدل، د تېښتې لپاره هڅه کول.
• مُنتَصِرِينَ: د برياليتوب او غلبې کوونکي، ځان بچ کړونکي.

تفسیر:

کله چې د عاد قوم ته عذاب راغی، نو دوی دومره کمزوري او بېوسه شول چې نه یې د تېښتې او نه د پورته کېدلو هېڅ وس ونه موندل. دوی نه شول کولای چې له خپل ځایه پورته شي او نه یې دا طاقت درلود چې ځانونه د هغه عذاب څخه وژغوري چې پرې نازل شوی و. دوی نه یوازې دا چې د عذاب په وړاندې یې د دفاع هېڅ وړتیا نه درلوده، بلکې د الله تعالی له عذاب څخه د خلاصون لپاره یې هېڅ لاره هم نه وه موندلې. دا د هغو کسانو پایله ده چې د خپل پیغمبر له خبرتیا سره سره یې د حق پر وړاندې سرکشي او تکبر وکړ.

لطفونه او عبرتونه:

• دا آیت مونږ ته دا حقیقت ښیي چې د الله تعالی عذاب کله راشي، نو هېڅ ځواک او طاقت د هغه په وړاندې نشي دریږي. انسان باید تل د الله له عذاب څخه ووېرېږي او د هغه په رحمت باندې تکیه وکړي.
• په دې آیت کې د سرکشو او متکبرو قومونو انجام او پایله ښودل شوې ده، چې د عبرت وړ ده. مونږ باید له دې څخه درس واخلو چې له حق څخه مخ اړول او د پیغمبرانو نافرماني کول د تباهۍ لامل ګرځي.
• دا آیت د الله تعالی د قدرت او عظمت یادونه کوي، چې هغه پر هر څه قادر دی او د هغه له امر څخه هېڅ شی نشي تېښته کولی. نو انسان باید تل د الله تعالی اطاعت وکړي او د هغه د رحمت او بخښنې هیله ولري.
• په دې کې د مسلمانانو لپاره تسلیت او ډاډ دی چې د الله تعالی مرسته تل د مومنانو سره وي او د ظالمانو او سرکشو پایله تل له منځه تلل او تباهي ده.