سوره ذاریات — آیه 45

معانی کلمات:

• قیام: برخاستن، توانایی حرکت و فرار کردن.
• منتصرین: یاریشدگان، کسانی که توانایی دفاع از خود و غلبه بر دشمن را داشته باشند.

تفسیر آیه:

پس از آنکه عذاب الهی بر آن قوم نازل شد، آنان نه توانایی برخاستن و فرار از آن عذاب را داشتند و نه میتوانستند از خود دفاع کنند یا در برابر آنچه بر سرشان آمد، یاری شوند. به عبارت دیگر، آنان در برابر قدرت خداوند کاملاً ناتوان و مغلوب بودند و هیچ راه گریزی برایشان باقی نمانده بود. این آیه بیانگر آن است که عذاب الهی چنان ناگهانی و سخت بود که هیچ فرصتی برای مقاومت یا نجات برای آنان باقی نگذاشت و آنان در نهایت ذلت و خواری هلاک شدند.

فواید و پیامهای آیه:

• ناتوانی کامل انسان در برابر اراده و قدرت الهی، نشان میدهد که تنها تکیهگاه واقعی، خداوند است و هر کس از او رویگردان شود، در برابر سختیها و عذابها هیچ پناهی نخواهد داشت.
• این آیه هشداری است برای همه انسانها که از سرکشی و نافرمانی خداوند بپرهیزند، زیرا هیچ قدرت و نیرویی در برابر عذاب او کارساز نیست.
• یادآوری این حقیقت که پیروزی و نجات تنها از سوی خداوند است، انسان را به تواضع، اطاعت و امید به رحمت الهی فرا میخواند و او را از تکیه بر قدرتهای مادی و گذرا بازمیدارد.