Suurah Adh-Dhaariyaat — Aayad 45

Macnaha Erayada:

• Qiyaam: kicid, istaagid, ama carar.
• Muntasiriin: kuwa iska celiya ama gargaarta.

Tafsirka:

Markii cadaabtii Eebe ku soo degtay dadkii Caad iyo Thamuud (iyo kuwa kale ee la sheegay), waxay ku noqdeen kuwo aad u daciif ah oo gabaabsi iyo carar toona aan awoodin. Ma ahayn kuwo kara inay taagnaadaan ama istaagaan si ay uga hortagaan cadaabka, mana ahayn kuwo iska celin kara ama gargaar hela. Waxaa laga xayuubiyay dhammaan tabaha iyo fursadaha lagu badbaadi lahaa, waxayna ku dhaceen cadaab Eebe iyagoo aan waxba ka qaban karin. Tani waxay muujinaysaa in marka amarrada Eebe yimaadaan, ayna jiri karin wax iska caabbi kara ama ka soo horjeeda.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Awoodda Eebe waa ka sarraysaa dhammaan awoodaha: Marka Eebe doono inuu ciqaabo qoom, ma jiro wax iska celin kara, xataa hadday yihiin kuwa xoogga badan.
2. Digniin iyo waano: Waxay noo tahay digniin inaanan ku kibrin xooggaga iyo hantida, maxaa yeelay waxaa jira Eebe ka xoog badan, oo ciqaabtiisu ku iman karto si lama filaan ah.
3. Baahida loo qabo Eebe: Waxay noo xusuusinaysaa in aan had iyo jeer u baahanahay Eebe, isaga oo kaliya awood u leh inuu naga badbaadiyo musiibada.
4. Dareenka is-hoosaysiinta: Qofka muslimka ah waa inuu is-hoosaysiiyaa oo u duco Eebe, isagoo og in badbaadadu ka timaaddo Eebe oo kaliya, ee ayan ahayn xoog ama tabar.