සූරා අද්-දාරියාත් — ආයාත් 45

වදන්වල අර්ථ:

• قِيَامٍ (කියාම්): නැගී සිටීම, පලා යාමට හෝ ගැලවීමට උත්සාහ කිරීම.
• مُنتَصِرِينَ (මුන්තසිරීන්): තමන්ව ආරක්ෂා කර ගැනීමට හෝ පළිගැනීමට හැකිවූවන්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, පෙර සිටි ප්රතික්ෂේප කළ ජනයාට දඬුවම පැමිණි විට, ඔවුන්ට එයින් ගැලවීමට කිසිදු හැකියාවක් නොතිබූ බවයි. ඔවුන්ට නැගී සිටීමටවත්, පලා යාමටවත්, එම දඬුවම වළක්වා ගැනීමටවත් ශක්තියක් නොවීය. තමන්ට එරෙහිව පැමිණි අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් තමන්ව ආරක්ෂා කර ගැනීමට උපකාර කරන කිසිවෙකු ද ඔවුන්ට නොසිටියේය. එනම්, ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන්ම අසරණ වී, බල රහිත වී, අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට මුහුණ දුන්හ. ඔවුන්ගේ ශක්තිය, ධනය, ගෝත්රික බලය යන කිසිවක් ඔවුන්ට ප්රයෝජනවත් නොවීය.

උගත හැකි පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි විට, කිසිදු බලවේගයකටවත්, කිසිදු උපායකටවත් එය වළක්වා ගත නොහැක. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ට කීකරු වී, උන්වහන්සේගේ අනුග්රහය ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
2. මෙලොව බලය, ධනය සහ තනතුරු පිළිබඳ ආඩම්බර වීම මෝඩකමකි. මන්ද, අල්ලාහ්ගේ දඬුවම හමුවේ ඒ සියල්ල අසරණ වී යයි. සැබෑ බලය ඇත්තේ අල්ලාහ්ට පමණි.
3. අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂා වීමට ඇති එකම මාර්ගය, උන්වහන්සේගේ අණපනත් පිළිපැදීම සහ උන්වහන්සේගේ දයාව අයැදීමයි. ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ ඉරණම අපට මහා පාඩමකි.
4. මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ්ගේ බලය හා සර්වබලධාරිත්වය අපට මතක් වේ. එබැවින් අප කිසිදු විටෙක උන්වහන්සේගේ දඬුවම ගැන නොසැලකිලිමත් නොවී, සැමවිටම උන්වහන්සේට භය තබාගෙන, යහපත් ක්රියාවන්හි නිරත විය යුතුය.