Surat At-Tur — Ayat 23

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَتَنَازَعُونَ (yatanāzaʿūn): padha tetukaran utawa padha menehi-menehi marang kanca-kancane, yaiku siji marang sijine.
• كَأْسًا (ka'san): gelas utawa wadhah omben-omben kang isine omben-omben ing swarga.
• لَغْوٌ (laghwun): omongan kang ora ana gunane, omongan kosong, utawa omongan kang tanpa manfaat.
• تَأْثِيمٌ (ta'thīmun): tumindak dosa utawa omongan kang nuwuhake dosa.

2) Tegese ayat iki:

Ing swarga, para ahli swarga padha menehi-menehi gelas omben-omben marang kanca-kancane, dadi tandha rasa seneng lan kekancan kang tetep. Omben-omben iku ora kaya omben-omben ing donya kang bisa nggawe mendem. Omben-omben ing swarga iku ora nggawe wong ilang akale, mula ora ana omongan kosong kang tanpa gunane, lan ora ana omongan utawa tumindak kang nuwuhake dosa. Kabeh kang ana ing swarga iku mung kebagusan, katentreman, lan rasa seneng kang tanpa cacat.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Swarga iku panggonan kang kebak nikmat kang ora ana tandhingane, kalebu omben-omben kang nyenengake tanpa gawe cilaka.
• Nikmat ing swarga iku beda banget karo nikmat ing donya; ing swarga ora ana barang kang gawe rugi utawa dosa.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang nggawa kabungahan lan katentreman, ora mung ing akhirat nanging uga dadi pangarep-arep kanggo urip ing donya.
• Kabeh wong kang percaya lan nindakake kabecikan bakal oleh ganjaran kang endah ing swarga, mula kita kudu sregep ngibadah lan ngedohi tumindak dosa.
• Ayat iki uga ngelingake yen omongan kosong lan tumindak dosa iku ora ana ing swarga, mula ing donya kita kudu ngupaya ngedohi loro-lorone supaya bisa dadi wong kang becik lan oleh panggonan kang mulya ing akhirat.