Ан-Наджм сүрәсе — Аять 58

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ләйсә ләһәә — аңа (кыямәткә) юктыр.
• мин дунилләһ — Аллаһтан башка, Аллаһны калдырып.
• кәшифә — аны ачарлык, кире кайтарырлык, белүче яки ачыклаучы (мондагы "тә" хәрефе мәгънәне көчәйтү өчен килгән, ягъни "кәшиф" — ачучы, кире кайтаручы дигәннән арттырып әйтелгән).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көненең якынлашканын һәм аның вакыты җиткәнен хәбәр итә. Кыямәт килгән чакта, аны кире кайтарырга, туктатырга яки аның вакытын белергә Аллаһтан башка беркем дә кадир түгел. Ул килгәндә, аны ачарлык, аның серләрен ачыкларлык яки аны кире этәрлек бер көч тә юктыр. Бу эш тулысынча Аллаһы Тәгаләнең ихтыярында гына. Кыямәтнең вакытын белү дә, аның алдын алу да, аны үзгәртү дә — барысы да тик Аллаһның кулында. Кешеләргә бу хәлдә бары тик иман китереп, гамәл кылып, Аллаһка тәүбә итеп кайту гына кала.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көне чын һәм хакыйкать, ул, шиксез, киләчәк. Моңа иман итү — мөселманның төп ышануларыннан берсе.
• Кыямәт вакытын белү — Аллаһы Тәгаләгә генә хас булган яшерен эш. Беркемнең дә, хәтта пәйгамбәрләрнең дә, аны белү мөмкин түгел.
• Кеше гомерендә һәрбер эшендә Аллаһка тәүбә итеп, аның рәхмәтенә өметләнеп яшәргә тиеш. Кыямәткә әзерләнү — гөнаһлардан тыелып, изге гамәлләр кылу белән була.
• Аллаһы Тәгаләнең кодрәте чиксез: Ул теләгән нәрсәне теләгән вакытта эшли, һәм Аның каршында торырлык бер көч тә юк. Бу бәндәләрне Аллаһка тыйнаклык белән коллык итәргә өйрәтә.