Sura Al-Kamar — Werset 29

Znaczenie słów:

• فَنَادَوْا – zawołali, wezwali.
• صَاحِبَهُمْ – ich towarzysza (najbardziej nędznego i najpodlejszego spośród nich).
• فَتَعَاطَى – sięgnął po (miecz), podjął się tego czynu.
• فَعَقَرَ – przeciął ścięgna (wielbłądzicy), czyli zabił ją.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Po tym, jak Salih (pokój z nim) ostrzegł swój lud przed krzywdzeniem wielbłądzicy, którą Bóg uczynił znakiem dla nich, oni – zamiast się opamiętać – postanowili ją zabić. Wezwali więc swojego najpodlejszego towarzysza, aby wykonał ten haniebny czyn. Ten zaś, posłuszny ich poleceniu, sięgnął po miecz i poderżnął ścięgna wielbłądzicy, zabijając ją. W ten sposób jawnie sprzeciwili się rozkazowi Boga i znakowi, który im ukazał, a następnie spotkała ich straszliwa kara – krzyk (potępienie) pochwycił ich, gdyż odrzucili ostrzeżenie i dopuścili się zbrodni.

Korzyści płynące z tej historii:

1. Ostrzeżenie przed naśladownictwem w złu – zwykły człowiek może stać się narzędziem zniszczenia, jeśli ulegnie naciskowi otoczenia. Wierzący powinien być niezłomny w prawdzie, nawet jeśli wszyscy wokół namawiają go do grzechu.
2. Kara za lekceważenie znaków Boga – Bóg nie pozostawia bez odpowiedzi tych, którzy przekraczają Jego granice. Historia ludu Saliha uczy, że cierpliwość Boga ma swój kres.
3. Wartość posłuszeństwa prorokom – odrzucenie wezwań posłańców prowadzi do zguby, a przyjęcie ich – do zbawienia. To zachęta do słuchania i naśladowania nauk islamu.
4. Pokora wobec mocy Boga – nikt nie uniknie sprawiedliwości Bożej, a Jego kara jest sprawiedliwa i nieuchronna dla tych, którzy świadomie odrzucają prawdę.