Аль-Камар сүрәсе — Аять 29

Сүзләр мәгънәсе:

• فَنَادَوْا — алар чакырдылар (кычкырып дәштеләр).
• صَاحِبَهُمْ — үзләренең иптәшләрен (кабиләдәшләрен).
• فَتَعَاطَى — ул алынды, тотынды (коралга яки эшкә).
• فَعَقَر — ул (тәвәне) пычаклап үтерде, аякларын кисте.

Аять тәфсире:

Сәмуд кавеме Аллаһының рәсүле Салих галәйһиссәламнең могҗизасы итеп таштан чыгарылган тәвәне үтерү өчен бер-берсенә киңәш иттеләр. Аларның иң бәхетсез, иң начар кешесе булган бер иптәшләрен чакырдылар да аны тәвәне үтерергә өндәделәр. Ул, аларның әмеренә буйсынып, корал алып, тәвәгә килеп, аны рәхимсез рәвештә пычаклап үтерде. Бу эш аларның көферлекләрен һәм Аллаһының могҗизасын инкяр итүләрен күрсәтте. Шуннан соң Аллаһы аларны каты ґәзап белән җәзалады — бер генә аваз (кычкыру) аларны һәлак итте. Алар үзләренең гөнаһлары өчен тулысынча җавап бирделәр.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Гөнаһка өндәүчеләр дә, аны башкаручылар да гаепле — Сәмуд кавеменең барысы да ґәзапка дучар булды, чөнки алар тәвәне үтерүгә риза булдылар яки моңа каршы чыкмадылар. Бу — явызлыкны хуплауның да зур гөнаһ икәнен күрсәтә.
2. Аллаһының ґәзабы килгәндә, бер генә мизгел дә кичектерелми — Аларның көче, саны, байлыгы аларны Аллаһының ґәзабыннан коткара алмады. Бу — Аллаһының кодрәте алдында бөтен мәхлукатның көчсез икәнен искәртә.
3. Пәйгамбәрләрнең могҗизаларын инкяр итү — һәлакәткә сәбәп — Салих пәйгамбәрнең тәвәсе ачык могҗиза иде, шуңа да карамастан алар аны үтерделәр. Бу — Аллаһы билгеләренә карата саксыз булуның ахыры начар булуын өйрәтә.
4. Явызлыкка каршы тормау — аның белән ризалашу — Әгәр кеше явызлыкны күреп, аңа каршы чыкмаса, ул да шул гөнаһта гаепле булырга мөмкин. Мөселман кешесе һәрвакыт изгелеккә өндәргә һәм явызлыктан тыелырга тиеш.