Surja El-Kamer — Ajet 29

Kuptimet e fjalëve:

• "Fenâdû": Ata thirrën / bërtitën.
• "Sâhibehum": Shoku i tyre (më i keqi dhe më i pafytyri i tyre).
• "Feta'âtâ": Ai u përpoq / e mori (për ta kryer veprën).
• "Fe'akara": E theri / e preu (devën).

Tefsiri i Ajetit:

Kur populli i Themudit vendosi ta vriste devenë e mrekullueshme që Profeti Salih a.s. ua kishte sjellë si provë nga Allahu, ata thirrën shokun e tyre më të keq dhe më të guximshëm në të keqe, për ta nxitur që ta kryente këtë krim të tmerrshëm. Ai u bind menjëherë, mori shpatën dhe shkoi te devja, e theri dhe e preu atë pa asnjë mëshirë. Kjo ishte një provë e madhe nga Allahu për ta, por ata e refuzuan atë dhe e shkatërruan mrekullinë e Tij. Pas këtij veprimi të neveritshëm, Allahu i dënoi ata me një dënim të ashpër, duke i zhdukur të gjithë nga faqja e dheut, sepse mohuan të vërtetën dhe kundërshtuan të dërguarin e Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Paralajmërim kundër mosbindjes ndaj të dërguarve të Allahut: Ky ajet tregon se kushdo që kundërshton urdhrat e Allahut dhe të dërguarve të Tij, do të përballet me pasojat e rënda, siç ndodhi me popullin e Themudit.
2. Fuqia e Allahut në ndëshkim: Allahu është i gjithëfuqishëm dhe dënimi i Tij është i ashpër për ata që vazhdojnë në të keqe dhe mohim. Kjo na bën të kemi frikë dhe respekt ndaj Tij.
3. Pasojat e ndjekjes së nxitësve të së keqes: Populli i Themudit u shkatërrua sepse ndoqën thirrjen e një njeriu të keq. Kjo na mëson të mos i dëgjojmë ata që na nxisin drejt të keqes, por të ndjekim udhëzimin e Allahut dhe të Profetit tonë Muhamed a.s.
4. Rëndësia e ruajtjes së mrekullive dhe shenjave të Allahut: Devja ishte një shenjë e madhe nga Allahu, por ata e shkatërruan atë. Kjo na kujton se duhet t'i ruajmë dhe respektojmë shenjat e Allahut në tokë dhe të mos i shkatërrojmë ato me veprimet tona të këqija.
5. Inkurajim për t'u kthyer te Allahu: Ky ajet na tregon se çdo popull që mohoi të vërtetën u shkatërrua, ndërsa ata që besuan dhe u penduan, u shpëtuan. Prandaj, duhet të nxitojmë drejt pendimit dhe besimit të sinqertë përpara se të na vijë dënimi.