Sure Kamer — Ayet 29

Kelime Anlamları:

• Nâdâ (نادوا): Seslendiler, çağırdılar.
• Sâhibehum (صاحبهم): Arkadaşları, onların en azgını olan kişi.
• Teâtâ (فتعاطى): Elini uzattı, teşebbüste bulundu, (kılıcı) eline aldı.
• Feakara (فعقر): Deveyi kesti, boğazladı, ayaklarını keserek öldürdü.

Tefsir:

Semûd kavmi, Allah'ın kendilerine mucize olarak gönderdiği dişi deveyi öldürmeye karar verdiklerinde, içlerinden en azgın ve en isyankâr olan arkadaşlarını çağırdılar. O da bu çağrıya uyarak kılıcını kuşandı, devenin yanına gitti ve onu hunharca katletti. Bu hareket, onların Allah'ın ayetlerini hiçe saydıklarının ve peygamberlerine karşı geldiklerinin en açık göstergesiydi. Oysa kendilerine bu devenin Allah'ın bir mucizesi olduğu ve ona sakın zarar vermemeleri gerektiği defalarca bildirilmişti. Fakat onlar, azgınlıkları ve inatları yüzünden bu uyarıları kulak ardı ettiler ve sonunda kendilerini helake sürükleyen o büyük hatayı işlediler.

Bu kıssa bizlere ne kadar ibret vericidir! İnsan, nefsinin arzularına uyup Allah'ın sınırlarını çiğnediğinde, sonuçta yalnızca kendine zarar verir. Semûd kavmi, deveyi öldürmekle aslında kendi sonlarını hazırladılar. Allah'ın azabı, onların bu azgınlıklarının hemen ardından geldi ve onları ders alınacak bir ibret vesilesi kıldı. Ey kardeşim! Sakın Allah'ın emirlerine karşı gelme, O'nun yasakladığı şeylerden uzak dur. Unutma ki Allah'ın cezası çok şiddetlidir, ama rahmeti de engin ve bağışlaması da sınırsızdır. Tövbe kapısı her zaman açıktır; yeter ki kul, hatasını anlayıp Rabbine yönelsin.