Surja El-Kamer — Ajet 37

Kuptimet e fjalëve:

• رَاوَدُوهُ: E kërkuan prej tij, e shtynë atë (Lutin) me insistim.
• عَن ضَيْفِهِ: Për mysafirët e tij (engjëjt që kishin ardhur në trajtë njerëzish).
• فَطَمَسْنَا: I fshimë, i shuar dhe i verbuam.
• أَعْيُنَهُمْ: Sytë e tyre.
• نُذُر: Paralajmërimi, qortimi dhe dënimi që u ishte premtuar.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon për popullin e Lutit a.s., se ata nuk u ndalën vetëm në mohim dhe tallje, por shkuan edhe më tej në poshtërsi, duke i kërkuar Lutit që t'u lirojë rrugën për tek mysafirët e tij – të cilët ishin engjëj të dërguar në trajtë njerëzish – me qëllim që të kryenin të shëmtuarën (sodominë) me ta. Lutin a.s. e mbrojti dhe i refuzoi, por ata nuk u zmbrapsën.

Atëherë Allahu i ndëshkoi menjëherë: ua fshiu sytë dhe i verboi, saqë nuk shihnin asgjë, e as mysafirët nuk i panë më. Kjo ishte një mrekulli dhe një dënim i shpejtë. Pastaj u tha atyre (me qortim): "Shijoni dënimin Tim dhe paralajmërimin Tim që ua kisha bërë nëpërmjet Lutit" – pra, ky është fillimi i dënimit, dhe dënimi i madh i pret më vonë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mbrojtja e mysafirit dhe nderimi i tij është prej moralit të pejgamberëve – Lutin a.s. e mbrojti mysafirin e tij edhe me çmimin e jetës, dhe kjo tregon se nderimi i mysafirit është prej besimit.
2. Allahu i mbron robërit e Tij të devotshëm – kur robi është i sinqertë në mbrojtjen e të drejtës, Allahu i vjen në ndihmë në mënyra që ai as nuk i mendon.
3. Dënimi i Allahut vjen papritur për ata që i shkelin kufijtë e Tij – populli i Lutit u ndëshkua menjëherë, dhe kjo është një mësim se askush nuk i shpëton dënimit të Allahut kur i kalon kufijtë.
4. Paralajmërimi i pejgamberëve është i vërtetë – çdo gjë që paralajmërojnë të dërguarit është e sigurt dhe do të ndodhë, prandaj duhet t'i përgjigjemi thirrjes së tyre para se të na zërë dënimi.
5. Në këtë ajet ka edhe një nderim për mysafirin – Islami e ka bërë nderimin e mysafirit prej suneteve të mira, dhe mbrojtja e tij nga çdo e keqe është detyrë e mikpritësit.