Surja El-Kamer — Ajet 38

Kuptimet e fjalëve:

• صَبَّحَهُم – i zuri në mëngjes, u erdhi në agim.
• بُكْرَةً – në fillim të mëngjesit, herët në agim.
• عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّ – dënim i përhershëm, i vazhdueshëm, që nuk ndërpritet.

Tefsiri i ajets:

Allahu i Lartësuar tregon se si e pësoi populli i Lutit (paqja qoftë mbi të) pasi e përgënjeshtruan atë dhe vazhduan në mëkatet e tyre të shëmtuara. Ata e kishin sfiduar urdhërin e Zotit dhe ishin të sigurt në vetvete, por dënimi erdhi papritur në mëngjes herët, në një kohë kur njerëzit zakonisht janë të qetë dhe të painteresuar. Ai dënim ishte i vazhdueshëm dhe i përhershëm – nuk ishte vetëm një ndëshkim i shkurtër, por i shoqëroi ata deri në jetën tjetër, ku i priste dënimi i përjetshëm. Dënimi i tyre në këtë botë ishte rënia e gurëve nga qielli dhe përmbysja e fshatrave të tyre – ajo që ishte lart u bë poshtë, dhe ata u shkatërruan krejtësisht. Kjo ishte pasoja e mosbindjes së tyre dhe mohimit të paralajmërimit që u kishte ardhur nga profeti i tyre Lut (paqja qoftë mbi të).

Përfitimet nga ajeti:

1. Dënimi i Zotit vjen në momentin më të papritur, kur njeriu ndihet më i sigurt – prandaj besimtari duhet të jetë gjithmonë i vetëdijshëm dhe i përgatitur.
2. Mëshira e Zotit është e madhe, por dënimi i Tij për ata që vazhdojnë në mëkate dhe mohim është i ashpër dhe i pashmangshëm – kjo na bën të kemi frikë nga Zoti dhe të largohemi nga mëkatet.
3. Ky ajete na mëson se çdo popull që përgënjeshtron të dërguarit e Zotit dhe vazhdon në të këqija, do të përballet me pasojat – kjo është një mësim për të gjithë njerëzimin.
4. Dënimi i përhershëm në ahiret është më i madh se dënimi në këtë botë – prandaj duhet të përpiqemi për shpëtimin tonë duke ndjekur udhëzimin e Kuranit dhe sunetin e Pejgamberit (salallahu alejhi ve selam).