Surat Al-Qamar — Ayat 37

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• رَاوَدُوهُ: padha ngajak-ngajak lan meksa supaya nuruti karepe.
• ضَيْفِهِ: tamu-tamune, yaiku para malaikat kang teka ing omahe Nabi Luth.
• فَطَمَسْنَا: Ingsun (Allah) ngilangake utawa nyirnakake.
• أَعْيُنَهُمْ: mripate wong-wong mau.
• فَذُوقُوا: mula padha rasakna.
• نُذُرِ: pepeling-pepelingKu utawa ancaman-ancamanKu.

1. Tafsir ayat:

Para umate Nabi Luth padha ngajak-ngajak lan meksa Nabi Luth supaya nyerahake tamu-tamune, yaiku para malaikat kang lagi teka ing omahe, amarga dheweke kepengin nindakake tumindak kang ala lan bejad marang tamu-tamu mau. Nanging Nabi Luth ora gelem lan njaga tamu-tamune kanthi temen. Mula Allah banjur ngukum wong-wong mau kanthi nyirnakake mripate, nganti dheweke dadi wuta lan ora bisa ndeleng apa-apa maneh. Sawise iku, dheweke padha dipangandikani: "Padha rasakna saiki siksa-Ku lan pepeling-Ku kang wis diwedharake dening Nabi Luth marang kowe kabeh." Yaiku dheweke padha ngrasakake azab amarga wis nglakoni duraka lan ora nggatekake pepeling.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan bisa langsung menehi piwales marang wong-wong kang tumindak ala, kaya dene nyirnakake mripate para umate Nabi Luth.
• Kita dielingake supaya tansah ngajeni tamu lan njaga kehormatane, amarga tamu iku minangka amanah lan wujud pakurmatan.
• Tumindak bejad lan nglanggar kehormatan wong liya iku dosa gedhe kang kudu disingkiri.
• Pepeling saka para nabi lan rasul iku wujud katresnan saka Allah marang manungsa, supaya padha bali menyang dalan kang bener.
• Kabeh azab lan pepeling iku sejatine supaya manungsa padha eling lan gelem mertobat marang Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang azab Allah, nanging uga nuwuhake pangarep-arep supaya kita tansah taat lan njaluk pangapura marang Allah.