Surja Er-Rahman — Ajet 13

Kuptimet e fjalëve:

• Ala' (آلَاءِ): Të mira, dhunti dhe begati të shumta.
• Rabbikuma (رَبِّكُمَا): Zoti juaj të dyve (njerëzve dhe xhinëve).
• Tukedhdhiban (تُكَذِّبَانِ): Mohoni dhe e konsideroni gënjeshtër.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet me nderim të dy krijesave të Tij, njerëzve dhe xhinëve, duke i pyetur me qortim e habi: "Cilën prej dhuntive dhe begative të Zotit tuaj po e mohoni?" Kjo pyetje vjen pasi Allahu përmendi në ajete të mëparshme disa prej dhuntive të Tij të mëdha, si krijimi i qiellit, i Tokës, i diellit dhe i hënës, e të tjera begati që i rrethojnë krijesat. Përsëritja e këtij ajeti tridhjetë e një herë në këtë sure vjen si theksim i madhështisë së dhuntive dhe si qortim për ata që i mohojnë ato. Kur Pejgamberi a.s. e lexoi këtë sure para xhinëve, ata iu përgjigjën çdo here: "Ne nuk mohojmë asnjë prej dhuntive të Tua, o Zoti ynë, Ty të takon falënderimi dhe lavdërimi!" Kjo na mëson se çdo besimtar, kur i përmenden dhuntitë e Allahut, duhet t'i pranojë ato me mirënjohje dhe ta falënderojë Zotin e tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Njeriu dhe xhinët janë të mbuluar nga dhuntitë e Allahut në çdo moment, qofshin ato materiale apo shpirtërore, prandaj duhet t'i njohim e t'i vlerësojmë.
2. Mirënjohja ndaj Allahut është shenjë e besimit të sinqertë, ndërsa mohimi i dhuntive është shenjë e mosmirënjohjes.
3. Përsëritja e pyetjes në këtë sure na mëson që ta kujtojmë vazhdimisht mirësinë e Allahut dhe të mos e harrojmë atë.
4. Përgjigjja e xhinëve ndaj Pejgamberit a.s. tregon se edhe ata e njohin madhështinë e Allahut dhe e pranojnë mesazhin e Tij, gjë që e bën njeriun të ndiejë përgjegjësi më të madhe për ta falënderuar Zotin e tij.