Surja Er-Rahman — Ajet 22

Kuptimet e fjalëve:

• el-Lu'lu': margaritari (druaja) i madh dhe i çmuar.
• el-Merxhan: guri i kuq i çmuar (korali), që nxirret nga thellësitë e detit.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Madhëruar tregon fuqinë dhe mëshirën e Tij ndaj krijesave, duke përmendur dhuratat që i nxjerr nga dy detet – atij të kripur dhe atij të ëmbël – kur ato takohen. Nga këto dy dete, me urdhër dhe fuqinë e Allahut, dalin margaritarët dhe koralet e kuqe, të cilat janë stoli dhe pasuri e çmuar për njerëzit. Përmendja e dy deteve si një burim i vetëm tregon se kur ato takohen, bëhen si një tërësi e vetme, dhe nga ky takim dalin këto begati. Kjo është një shenjë e madhe e fuqisë së Allahut, që i nxjerr këto thesare nga thellësitë e ujit për t'i dhuruar njeriut, duke i bërë ato zbukurim dhe pasuri për jetën e tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson të shohim begatitë e Allahut në natyrë dhe të falënderojmë për to, sepse çdo gjë që ekziston në dete dhe në tokë është dhuratë e Tij.
2. Na fton të reflektojmë mbi fuqinë e Allahut, i cili i nxjerr këto thesare nga uji – diçka që njeriu nuk mund ta bëjë dot pa ndihmën e Tij – dhe kjo forcon besimin dhe bindjen në madhështinë e Krijuesit.
3. Ajeti na kujton se Allahu i jep njeriut jo vetëm atë që i nevojitet për jetesë, por edhe bukuri dhe stoli, duke treguar kështu mëshirën e Tij të pakufishme dhe dashurinë për krijesat e Tij.
4. Na mëson të jemi mirënjohës për çdo të mirë, sepse Allahu i përmend këto dhurata në Kuran për t'i bërë njerëzit të vetëdijshëm për begatitë e Tij dhe për t'i nxitur ata ta adhurojnë Atë me sinqeritet.