Ар-Рахман сүрәсе — Аять 29

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَسْأَلُهُ — Аннан сорыйлар, ихтыяҗларын үтенәләр.
• مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ — күкләрдәгеләр (фәрештәләр) һәм җирдәгеләр (кешеләр, җеннәр).
• كُلَّ يَوْمٍ — һәр көн, һәр вакыт.
• هُوَ فِي شَأْنٍ — Ул (Аллаһ) бер эш белән мәшгуль, яңа хәлләр барлыкка китерә.

Аять тәфсире:

Күкләрдәге фәрештәләр дә, җирдәге кешеләр һәм җеннәр дә — барысы да Аллаһудан үз ихтыяҗларын сорыйлар. Аларның һәркайсы Аңа мохтаҗ, һәм беркем дә Аңа мохтаҗлыктан азат түгел. Аллаһы Тәгалә һәр көн, һәр мизгел яңа эш-гамәлләр кыла: бәндәләренең кайберләрен олылый, кайберләрен түбәнсетә; берәүләренә бирә, икенчеләреннән ала; терелтә һәм үтерә; авыруны савыктыра, ярлыны баета, байны фәкыйрь итә; дога кылучыларның догаларын кабул итә, ихтыяҗлыларның ихтыяҗларын үти. Ул һәрчак үзенең мәхлукатларының эшләрендә, аларның хәлләрен яңартуда һәм тәкъдир итүдә. Бу — Аның кодрәте һәм осталыгының көн саен күренеп торуы.

Гыйбрәтләр:

• Бу аять безгә Аллаһы Тәгаләнең һәрвакыт тере, идарә итүче һәм бәндәләренә игелекле булуын күрсәтә. Ул һәр көн безнең эшләребезне күзәтә һәм һәр эшебездә безгә ярдәм итә.
• Безнең Аллаһудан башка беркемгә дә мохтаҗлыгыбыз юклыгын, барлык ихтыяҗларыбызны Аңа гына әйтергә кирәклеген өйрәтә. Ул — ишетүче, кабул итүче.
• Аллаһы Тәгаләнең һәр көн яңа эшләр кылуы — Аның кодрәтенең чиксезлеген күрсәтә. Бу безнең йөрәкләребезгә өмет өсти: бүгенге авырлыклар иртәгә җиңеллеккә, бүгенге хәсрәт шатлыкка алышынырга мөмкин, чөнки Аллаһ һәрчак яңа хәлләр тудыра.
• Бу аять безне Аллаһудан өзлексез сорый торган бәндә булырга өнди, чөнки Ул — ишетүче, якын, һәм Аның рәхмәте киң.