سوره رحمن — آیه 29

معانی کلمات:

• یَسْأَلُهُ: از او درخواست میکند.
• شَأْنٍ: کار و امری تازه، حالتی جدید.

تفسیر آیه:

همهی آنان که در آسمانها و زمین هستند، از فرشتگان، جن و انس، همه و همه نیازمند خداوند متعالاند و حاجات خود را از او میخواهند. هیچ موجودی بینیاز از او نیست؛ فرشتگان برای انجام مأموریتهای خود، انسانها برای روزی و آمرزش، و همهی مخلوقات برای بقا و ادامهی حیات، به درگاه او دست نیاز برمیآورند.

خداوند متعال در هر لحظه و هر روز، مشغول کار و تدبیر تازهای است: عزیزی را ذلیل میکند و ذلیلی را عزیز میگرداند، به کسی عطا میکند و از دیگری منع میفرماید، بیماری میدهد و شفا میبخشد، حیات میبخشد و مرگ میآورد، دعایی را مستجاب میکند و حاجتی را برآورده میسازد. او پیوسته در حال آفرینش، روزیرسانی، آمرزش و تدبیر امور خلقت است و هیچگاه از کار و تدبیر باز نمیایستد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که ارتباط بنده با پروردگارش هیچگاه قطع نمیشود؛ انسان در هر لحظه میتواند با خدای خود سخن بگوید و حاجت بخواهد، زیرا خداوند همیشه شنوا و پاسخگوست.
• آگاهی از اینکه خداوند هر روز در حال تدبیر و آفرینش تازهای است، دل مؤمن را سرشار از امید میکند؛ هیچ درِ بستهای وجود ندارد، زیرا خدایی که هر لحظه در کار است، میتواند هر مشکلی را حل کند و هر گرهی را بگشاید.
• این آیه انسان را از تکیه بر اسباب و وسایل مادی بازمیدارد و او را به توکل بر خدایی دعوت میکند که هیچگاه از تدبیر امور بندگانش غافل نیست.