Surja Er-Rahman — Ajet 62

Kuptimet e fjalëve:

• "Min dunihima" – Do të thotë: përveç atyre dy kopshteve të përmendura më parë, ose para tyre.
• "Cennetan" – Dy kopshte (xhennete) të tjera.

Tefsiri i ajetit:

Pas përshkrimit të dy kopshteve të para që u premtohen besimtarëve të devotshëm, Allahu i Lartësuar thotë se përveç atyre dy kopshteve ekzistojnë edhe dy kopshte të tjera, të cilat janë edhe më të larta në shkallë dhe më të begatshme. Këto dy kopshte të tjera janë për ata që kanë arritur shkallën më të lartë të devotshmërisë dhe afërsisë me Allahun. Ato janë të stolisura me begati të panumërta, lumenj, pemë, fruta dhe dhunti që as syri nuk i ka parë, as veshi nuk i ka dëgjuar dhe as mendja e njeriut nuk mund t'i imagjinojë. Pas kësaj, Allahu i drejtohet njerëzve dhe xhinëve me pyetjen retorike: "Pra, cilat dhunti të Zotit tuaj po i mohoni?" – për t'i bërë ata të vetëdijshëm për madhështinë e begative të Tij dhe për t'i nxitur ata drejt falënderimit.

Përfitimet e nxjerra nga ajati:

1. Mëshira e Allahut është e pakufishme – Ai u jep robërve të Tij më shumë seç e meritojnë, duke i shpërblyer me kopshte të shumta.
2. Shpërblimi i Allahut është i shkallëzuar sipas devotshmërisë dhe punëve të mira – sa më i sinqertë dhe më i përkushtuar të jetë robi, aq më i lartë është grada e tij në Xhennet.
3. Ajati nxit te njeriu dëshirën për ta fituar Xhennetin dhe për t'u përpjekur me të gjitha mundësitë për t'u afruar te Allahu, sepse shpërblimi i Tij është i madh dhe i pafund.
4. Përsëritja e pyetjes "Cilat dhunti të Zotit tuaj po i mohoni?" na mëson të jemi gjithmonë falënderues dhe të vetëdijshëm për dhuntitë e Allahut, duke i përdorur ato në bindje ndaj Tij.