Surat Al-Waqi'ah — Ayat 66

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّا: sayekti awake dhewe (wong-wong kang padha tetanen).
• لَمُغْرَمُونَ: tembung iki saka asal "غُرْم" kang ateges kapitunan utawa utang, lan ing kene tegese: wong kang padha katibanan siksa, utawa wong kang padha kapitunan gedhe amarga kelangan apa kang wis ditandur lan dibuwang ragade.

2) Tegese ayat:

Ing ayat iki Allah SWT nyritakake kahanane wong-wong kang padha tetanen nalika tandurane rusak lan dadi garing tanpa asil. Nalika iku padha ngucap: "Sayekti awake dhewe iki wong kang padha katibanan siksa lan kapitunan gedhe." Tegese, dheweke padha rumangsa kelangan kabeh kang wis digawe lan dibuwang ragade, mula banjur padha ngrasakake awake dhewe kaya wong kang pinaringan paukuman. Dadi ayat iki nerangake menawa manungsa iku ora bisa nindakake apa-apa yen Allah ora paring berkah marang tandurane. Yen Allah kersa, tanduran kang ijo dadi garing lan ora ana asile, banjur wong-wong padha gumun lan getun sarta ngrasa kapitunan lan katibanan siksa.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Kabeh rejeki lan asil saka usaha iku mung saka kersane Allah, mula aja sombong marang kabisane dhewe.
• Nalika katibanan kapitunan, wong mukmin kudu eling marang Allah lan ora mung getun tanpa ngucap syukur lan sabar.
• Ayat iki ngelingake menawa urip ing donya iku mung sadhela, mula aja mung ngudi kasugihan nganti lali marang Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, wong dadi luwih tresna marang Al-Qur'an amarga Al-Qur'an ngandhani bab-bab kang nyata ing urip saben dina, kayata tetanen, rejeki, lan kapitunan.
• Islam mulangake supaya tansah pasrah lan ngandel marang Allah ing saben kahanan, amarga mung Allah kang Maha Kuwasa ngowahi kahanan.