سوره واقعه — آیه 68

معانی کلمات:

• «أَفَرَأَيْتُمْ»: آیا دیدهاید و اندیشیدهاید؟ (استفهام تقریری برای برانگیختن تفکر)
• «الْمَاءَ»: آبی که مایه حیات است.
• «تَشْرَبُونَ»: مینوشید.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، انسانها را به اندیشیدن درباره نعمت بزرگ آب فرا میخواند؛ همان آبی که هر روز مینوشند و حیاتشان به آن وابسته است. آیا خودشان آن را از ابر نازل کردهاند یا از زمین بیرون آوردهایم؟ قطعاً هیچ کس نمیتواند ادعا کند که آب را از آسمان فرود آورده یا از دل زمین جاری ساخته است. این خداست که با قدرت بیکران خود، آب گوارا و شیرین را از ابر میباراند و در دل زمین ذخیره میکند تا انسانها و جانداران از آن بنوشند و زنده بمانند. اگر او نمیخواست، این آب شور و تلخ میشد و هیچ موجودی نمیتوانست از آن استفاده کند. پس انسان باید با تأمل در این نعمت بزرگ، به عظمت خالق پی ببرد و شکرگزار او باشد.

فواید و پیامهای آیه:

• آب، بزرگترین نعمت الهی است که حیات همه موجودات به آن وابسته است؛ پس باید قدر آن را بدانیم و در مصرف آن اسراف نکنیم.
• تأمل در آفرینش و نعمتهای طبیعی، انسان را به شناخت خداوند و ایمان به قدرت او نزدیک میکند.
• یادآوری نعمت آب، انسان را به شکرگزاری و تواضع در برابر پروردگار وا میدارد و غرور و خودپسندی را از او دور میسازد.
• این آیه نشان میدهد که خداوند نه تنها خالق است، بلکه پیوسته روزیدهنده و نگهدارنده موجودات است و هیچ لحظهای از بندگانش غافل نیست.