سورت واقعه — آیت 74

د معنا کلمو (معاني الكلمات):

• فَسَبِّحْ: پاکي بیان کړه، له ټولو نیمګړتیاوو او عیبونو څخه پاک وباله.
• بِاسْمِ رَبِّكَ: د خپل رب په نوم سره (یعنې د هغه د ذات او نومونو په یادولو سره).
• الْعَظِيمِ: لوی، غوره، چې صفت يې د "اسم" يا د "رب" لپاره دی.

تفسیر (التفسير):

اى نبي! ته د خپل رب چې ډېر لوی او ستر دى، پاکي او تقدیس بیان کړه. یعنې هغه له ټولو نیمګړتیاوو، عیبونو، شریکانو، اولاد، ملګري او هر هغه څه څخه پاک وباله چې د هغه له عظمت او شان سره نه خوړل کېږي. د هغه نومونه ټول ښکلي او صفتونه يې ټول کامل دي، او هغه ډېر احسان کوونکی او ډېر رحمت والا دى. نو ته د دې لوی رب په نوم تسبیح ووایه او له هغه سره د خپل تړاو او عبادت اقرار وکړه.

فواید (الفوائد):

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې د الله تعالی د پاکۍ او تقدیس بیانول د هر مسلمان په ورځني ژوند کې څومره مهم دي، او دا چې د الله یادول زړه ته سکون او اطمینان ورکوي.
2. مونږ زده کوو چې الله تعالی له هر ډول عیب او نیمګړتیا څخه پاک دى، نو مونږ هم باید د هغه په صفتونو کې له هر ډول غلط تصور څخه ځان وساتو.
3. دا آیت مونږ ته د توحید او د الله د عظمت درک ورکوي، چې هرڅومره چې مونږ د الله د لویوالي په اړه فکر کوو، هومره زموږ ایمان پیاوړی کېږي او زموږ زړونه د هغه په محبت ډکېږي.
4. دا چې الله "عظیم" دى، نو مونږ باید په خپلو ټولو چارو کې له هغه څخه مرسته وغواړو او په هغه باندې توکل وکړو، ځکه چې هغه د هر څه توان لري.