ซูเราะฮฺ อัล-อันอาม — อายะฮฺ 143

### ความหมายของคำศัพท์ที่ควรอธิบาย

• ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ (แปดคู่): หมายถึง แปดชนิด/แปดประเภท ตามการนับของชาวอาหรับที่เรียกคู่หนึ่งว่า "ซัวจ์" ซึ่งหมายถึงตัวผู้และตัวเมียของสัตว์แต่ละชนิด
• الضَّأْنِ (อัฎ-ฎะอ์น): แกะที่มีขน (แกะขนยาว)
• الْمَعْزِ (อัล-มะอิซ): แพะ (แพะบ้าน)
• آلذَّكَرَيْنِ (อัซ-ซะกะรัยนิ): ตัวผู้สองชนิด
• الْأُنثَيَيْنِ (อัล-อุุนษะยัยนิ): ตัวเมียสองชนิด
• اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ (อัชตะมะลัต อะลัยฮิ อัรฮามุ): สิ่งที่มดลูกอุ้มไว้ หมายถึง ลูกที่อยู่ในท้องของตัวเมีย
• نَبِّئُونِي (นะบบิอูนี): จงบอกฉัน/จงแจ้งแก่ฉัน

### การตีความหมายของอายะฮ์

อัลลอฮ์ทรงประทานความโปรดปรานแก่ปวงบ่าวของพระองค์ด้วยการสร้างปศุสัตว์ที่ใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย โดยทรงสร้างมันเป็นแปดชนิด (แปดคู่) จากแกะสองชนิด (ตัวผู้และตัวเมีย) และจากแพะสองชนิด (ตัวผู้และตัวเมีย) รวมเป็นสี่ชนิดจากตระกูลแกะและแพะ

จากนั้นพระองค์ทรงสั่งให้ท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ได้โต้แย้งบรรดาผู้ตั้งภาคีที่กล่าวหาว่าอัลลอฮ์ทรงห้ามสัตว์บางชนิด โดยกล่าวกับพวกเขาว่า "พวกท่านจงบอกฉันทีเถิดว่า อัลลอฮ์ทรงห้ามตัวผู้สองชนิดจากแกะและแพะหรือ? หรือว่าพระองค์ทรงห้ามตัวเมียสองชนิด? หรือว่าพระองค์ทรงห้ามสิ่งที่อยู่ในท้องของตัวเมียทั้งสองชนิดนั้น?"

นี่คือการโต้แย้งที่เฉียบขาด เพราะพวกเขาไม่มีหลักฐานใด ๆ มาสนับสนุนการอ้างของตน พวกเขากลับเลือกห้ามบางชนิดโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร เช่น ห้ามตัวผู้ในบางกรณี ห้ามตัวเมียในบางกรณี และห้ามลูกที่เกิดมาในบางกรณี ซึ่งล้วนเป็นการตั้งกฎเกณฑ์ขึ้นเองโดยพลการ ไม่ได้มาจากอัลลอฮ์

ดังนั้นพระองค์จึงทรงท้าทายพวกเขาว่า "จงแจ้งแก่ฉันด้วยความรู้ที่ถูกต้อง หากพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริง" หมายความว่า หากพวกท่านอ้างว่าอัลลอฮ์ทรงห้ามสิ่งเหล่านี้จริง พวกท่านต้องนำหลักฐานที่ชัดเจนมาแสดง มิใช่เพียงการกล่าวอ้างตามอำเภอใจและตามธรรมเนียมของบรรพบุรุษเท่านั้น

### บทเรียนและคุณประโยชน์จากอายะฮ์

1. การยึดถือหลักฐานที่ถูกต้องในเรื่องศาสนา: การกล่าวถึงสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงห้ามหรือทรงอนุญาตนั้น ต้องมีหลักฐานจากคัมภีร์อัลกุรอานและซุนนะฮ์ของท่านนบี ไม่ใช่การกล่าวอ้างตามความเชื่อหรือธรรมเนียมที่สืบทอดกันมาโดยไม่มีรากฐานที่ถูกต้อง
2. ความเมตตาของอัลลอฮ์ต่อปวงบ่าว: การที่พระองค์ทรงอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับสัตว์ที่อนุมัติและต้องห้ามอย่างชัดเจน แสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงต้องการให้มนุษย์ใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบายและไม่ลำบากในการแสวงหาปัจจัยยังชีพ
3. การโต้แย้งด้วยเหตุผลและสติปัญญา: อายะฮ์นี้สอนให้เราใช้วิธีการโต้แย้งที่ชาญฉลาด ด้วยการตั้งคำถามที่ทำให้คู่สนทนาคิดและตระหนักถึงความไม่สมเหตุสมผลของตนเอง แทนที่จะด่าว่าหรือโต้ตอบด้วยอารมณ์
4. การไม่ตั้งกฎเกณฑ์ในศาสนาตามอำเภอใจ: การที่มนุษย์จะกำหนดว่าสิ่งใดห้ามหรืออนุญาตในศาสนานั้น ไม่ใช่สิทธิของใคร แต่เป็นสิทธิของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ผู้ที่ล่วงเกินในเรื่องนี้ถือเป็นการอธรรมต่อตนเองและผู้อื่น
5. ความสำคัญของการแสวงหาความรู้: อัลลอฮ์ทรงท้าทายให้พวกเขานำความรู้ที่ถูกต้องมาแสดง ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าศาสนาอิสลามให้ความสำคัญกับความรู้และการใช้สติปัญญาอย่างยิ่ง ไม่ใช่การเชื่อตามความงมงายหรือการเลียนแบบโดยไม่คิด