Surah Al-An'am — Aya 143

Ma’anar Kalmomi:

• Azwaj: ma’ana nau’i biyu-biyu, namiji da mace.
• Da’n: tumaki masu ulu (ragu).
• Ma’iz: awaki masu gashi.
• Ishtamalat ‘alaihi arham: abin da mahaifa suka ƙunsa a ciki (ciki).

Tafsirin Ayar:

Allah ya ambata cewa daga cikin dabbobin ni’ima, ya halicci nau’i takwas: daga tumaki (da’n) guda biyu (namiji da mace), daga awaki (ma’iz) guda biyu (namiji da mace). Sa’an nan ya ce wa Manzo Muhammad (S.A.W.): Ka tambayi waɗannan mushrikai da suka haramta wasu daga cikin waɗannan dabbobi bisa ga son rai: Shin Allah ya haramta namiji biyu (na tumaki da awaki) ne? Ko kuwa ya haramta mace biyu? Ko kuwa ya haramta abin da ke cikin mahaifar mace biyu (wato ciki)? Idan sun ce “e”, to me ya sa ba su haramta duka ba? Suna bambanta ne kawai bisa son zuciya, ba bisa wani dalili ba. Saboda haka, ka ce musu: Ku kawo mini wani ilmi mai tabbatarwa daga Allah wanda zai goyi bayan abin da kuke cewa, idan kun kasance masu gaskiya a cikin da’awarku cewa Allah ne ya haramta waɗannan.

Fa’idodin Darasi:

1. Nuna cewa haramci da halacci sun dogara ne kawai ga nassin Allah da ManzonSa, ba bisa son rai ko al’adar jahiliyya ba.
2. Hujja a kan mushrikai ta hanyar tambayoyi masu ma’ana wanda ke nuna rashin daidaiton maganarsu.
3. Ƙarfafa wa Musulmi cewa su bi umarnin Allah a cikin halacci da haramci, ba tare da ƙari ko ragi ba.
4. Nuna cewa addinin Musulunci yana kira ga tunani da hujja mai ma’ana, ba koyi kawai ba.