ซูเราะฮฺ อัล-อันอาม — อายะฮฺ 147

คำอธิบายคำศัพท์:

• كَذَّبُوكَ หมายถึง พวกเขาปฏิเสธและไม่ยอมเชื่อในสิ่งที่ท่านนำมา
• ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ หมายถึง ผู้ทรงมีความเมตตาอันกว้างใหญ่ไพศาล
• بَأْسُهُ หมายถึง การลงโทษและความรุนแรงของพระองค์
• الْمُجْرِمِينَ หมายถึง บรรดาผู้กระทำความผิดและอาชญากรรม

การตีความหมาย:

โอ้ท่านเราะสูล หากบรรดาผู้ปฏิเสธจากหมู่มุชริกีนและยะฮูด รวมถึงผู้ที่ดื้อรั้นต่อต้าน ได้ปฏิเสธต่อสิ่งที่ท่านนำมาและไม่ยอมเชื่อในสารที่ท่านได้ประกาศ ท่านจงกล่าวแก่พวกเขาด้วยถ้อยคำที่อ่อนโยนเพื่อเรียกร้องความสนใจและปลุกเร้าความหวังว่า "พระเจ้าของพวกท่านคือผู้ทรงมีความเมตตาอันกว้างใหญ่ไพศาล" พระองค์มิได้เร่งลงโทษพวกท่านทันที แม้พวกท่านจะปฏิเสธก็ตาม แต่พระองค์ทรงให้โอกาสและผ่อนผันแก่พวกท่าน เพื่อให้พวกท่านได้กลับตัวกลับใจ และในขณะเดียวกันท่านจงกล่าวแก่พวกเขาด้วยถ้อยคำแห่งการเตือนสติว่า "การลงโทษของพระองค์นั้นจะไม่มีใครสามารถป้องกันหรือยับยั้งมันได้ เมื่อมันได้ลงมาแล้วต่อหมู่ชนผู้กระทำความผิด" กล่าวคือ เมื่อพระองค์ทรงตัดสินใจจะลงโทษผู้ใดแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดสามารถขัดขวางได้ และการลงโทษนั้นจะเกิดขึ้นกับผู้ที่กระทำความผิดและฝ่าฝืนพระบัญชาอย่างแน่นอน

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การผ่อนผันของอัลลอฮ์ต่อผู้ที่ปฏิเสธนั้นคือความเมตตาอย่างหนึ่งจากพระองค์ ที่เปิดโอกาสให้พวกเขาได้กลับตัวก่อนที่การลงโทษจะมาถึง
2. การเรียกร้องสู่ความดีควรผสมผสานระหว่างการให้ความหวัง (อัต-ตัรฆีบ) และการเตือนสติ (อัต-ตัรฮีบ) เพื่อให้ผู้ฟังเกิดความเกรงกลัวและความหวังในเวลาเดียวกัน
3. ความเมตตาของอัลลอฮ์นั้นกว้างใหญ่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าการลงโทษของพระองค์จะไม่เกิดขึ้นกับผู้ที่ดื้อรั้นในการทำความผิด
4. การที่อัลลอฮ์ทรงชะลอการลงโทษมิได้หมายความว่าพระองค์ทรงละเลย แต่เป็นการให้โอกาสและเป็นบทพิสูจน์แก่บ่าวของพระองค์
5. ผู้ที่กระทำความผิดและยืนหยัดอยู่บนความผิดนั้น จะต้องเผชิญกับผลของการกระทำของตนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อเวลาที่พระองค์ทรงกำหนดได้มาถึง