سورت انعام — آیت 22

د مهمو کلمو معنا:

• نَحْشُرُهُمْ: مونږ به هغوی راټولوو (له قبرونو څخه به یې راپورته کوو).
• أَيْنَ شُرَكَاؤُكُمُ: ستاسو هغه شریکان چېرته دي (چې تاسو به یې له الله سره شریک بلل)؟
• تَزْعُمُونَ: تاسو به (دروغ) ادعا کوله.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د قیامت د ورځې یوه سخته صحنه بیانوي؛ هغه ورځ چې ټول مخلوقات به راټول شي، نه یو څوک پرېښودل کیږي او نه هم له دوی څخه څه پټ پاتې کیږي. په دغه ورځ به الله تعالی هغو کسانو ته چې له هغه سره یې شریکان نیولي وو، د سپکاوي او ملامتۍ په توګه ووایي: "ستاسو هغه معبودان او شریکان چېرته دي چې تاسو به یې له الله سره شریک بلل او فکر مو کاوه چې دوی به ستاسو لپاره شفاعت کوي؟" دا پوښتنه به د دوی د بې وسۍ او پښیمانۍ د ښودلو لپاره وي، ځکه چې په هغه ورځ به دوی ویني چې خپل معبودان نه شته او نه هم دوی ته کومه ګټه رسولی شي.

د آیت څخه اخیستل شوي ګټې:

1. د توحید اهمیت: دا آیت په ډاګه کوي چې یوازې الله تعالی د عبادت وړ دی او له هغه پرته بل هر څه چې عبادت کیږي، په قیامت کې به بې ارزښته او بې وسه وي.
2. د شرک سزا: شرک تر ټولو لوی ګناه ده او په قیامت کې به مشرکان د خپل عمل له امله سخت شرمنده او پښېمانه وي.
3. د حساب ورځ حتمي ده: دا آیت موږ ته یادونه کوي چې د حساب ورځ رښتیا ده او هر څوک به د خپلو کړنو په اړه پوښتل کیږي، نو باید له همدې اوسه خپل عملونه سم کړو.
4. د شفاعت حقیقت: شفاعت یوازې د الله تعالی په اجازې سره کیږي، او هغه څوک چې له الله پرته نورو ته د شفاعت امید لري، په قیامت کې به یې ټول هیلې ناکامې شي.
5. پښیماني په قیامت کې ګټه نه لري: مشرکان به په هغه ورځ پوهیږي چې خپله تېروتنه یې کړې وه، خو پښیماني به ورته هیڅ ګټه ونه رسوي، نو باید له همدې نن څخه د الله تعالی عبادت وکړو او له شرکه ځان وساتو.