ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 22

የቃላት ፍች፡-

• ንሕሹሩሁም፡- የምንሰበስባቸው (የምንገናኝባቸው)።
• ሹረካኡኩም፡- አጋሮቻችሁ (በአላህ ላይ የምታጋሩዋቸው ጣዖታትና አማልክት)።
• ተዝዑሙን፡- የምትዋሹ (የምትናገሩ)።

የአንቀጽ ተፍሲር፡-

(ወይም ያንን ቀን አስታውስ) ሁሉንም ፍጥረታት የምንሰበስብበትን ቀን — ከነሱ አንድም ሳይቀር — ከዚያም እነዚያን ከአላህ ጋር ሌላን ያመለኩ የነበሩትን ሰዎች በመገሰጽና በማዋረድ እንዲህ እንላቸዋለን፡- “እነዚያ የአላህ አጋሮች ናቸው ብላችሁ የምትጠሩዋቸውና የምታመልኩዋቸው አማልክቶቻችሁ የት ናቸው? እነሱን ጥሩአቸው፣ ይርዱዋችሁ ዘንድ” የሚል ነው። ይህ ጥያቄ ግን ለውርደትና ለኀፍረት ነው እንጂ ለእርዳታ አይደለም፤ ምክንያቱም በዚያ ቀን ሁሉም አጋሪዎች እነዚያ ያመለኩዋቸው ነገሮች ከነሱ እንደሚራቁና ምንም እንደማይጠቅሟቸው በግልጽ ያያሉ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የትንሳኤ ቀን መሰብሰብ እውነት ነው፤ ሁሉም ፍጡራን በዚያ ቀን ይሰበሰባሉ፤ ስለዚህ ለዚያ ቀን መዘጋጀት የጥበብ ሰው ተግባር ነው።
2. አላህን የሚያጋሩ ሰዎች በትንሳኤ ቀን ትልቅ ኀፍረትና ውርደት ይደርስባቸዋል፤ ይህ ደግሞ አላህን ብቻውን በንጹሕ ልብ የሚያመልክ ሰው ደስታና ክብር ያገኛል ማለት ነው።
3. በዚያ ቀን አጋሪዎች ያመለኩዋቸው አማልክት ምንም እንደማይጠቅሟቸው ይገነዘባሉ፤ ይህም ከአላህ ሌላ መመለክ ከንቱ መሆኑን ያሳያል።
4. አንቀጹ የማስጠንቀቂያ ትምህርት ይሰጣል፤ ሰው በሕይወቱ ውስጥ ከማንኛውም ነገር ጋር አላህን ከማጋራት ይጠነቀቅ ዘንድ፤ ምክንያቱም ሽርክ (አጋርነት) በጣም ትልቅ በደል ነው።
5. በዚህ ዓለም ላይ አላህ ለባሮቹ የሰጠው ጸጋ ታላቅ ነው፤ ምክንያቱም የእውነትን መንገድ ገልጾላቸዋልና፤ የተሳሳተ መንገድን የሚከተል ሰው ጉዳቱ በራሱ ላይ ብቻ ነው።