سوره انعام — آیه 22

معانی کلمات:

• نَحْشُرُهُمْ: جمع میکنیم و گرد میآوریم.
• أَشْرَکُوا: مشرک شدند و برای خدا شریک قرار دادند.
• شُرَکَاؤُکُم: شریکهای شما (معبودهایی که شریک خدا قرار میدادید).
• تَزْعُمُونَ: ادعا میکنید و گمان میبرید.

تفسیر آیه:

و به یاد آور روز قیامت را که همه مردم را گرد میآوریم؛ هیچکس را فروگذار نمیکنیم، نه عابدان و نه معبودان. سپس در آن هنگام، به کسانی که برای خدا شریک قرار داده بودند، با سرزنش و توبیخ میگوییم: «کجا هستند شریکهایی که برای خدا ادعا میکردید و آنها را همتای خدا قرار میدادید؟ همانهایی که گمان میکردید در دنیا یاور شما خواهند بود و در آخرت شفاعتتان میکنند؟» این سخن در حالی است که آن معبودان نه حاضرند و نه توانایی هیچ کمکی دارند و آن مشرکان با خواری و پشیمانی، در برابر این پرسش، زبانشان بند میآید و هیچ پاسخی ندارند. این آیه هشداری است به مشرکان که در آن روز، معبودهای دروغینشان هیچ سودی به حالشان نخواهند داشت و تنها اعمالشان تباه و نابود میشود.

فواید و پیامهای آیه:

• روز قیامت روز حسابرسی و روشن شدن حقایق است؛ آنجا هیچ عذری پذیرفته نیست و همه در برابر اعمال خود مسئولاند.
• شرک، بزرگترین گناه است و در آن روز، مشرکان با ذلت و خواری مواجه میشوند و معبودهایشان هیچ نفعی به آنان نمیرسانند.
• توحید و یکتاپرستی، تنها راه نجات است؛ کسی که در دنیا تنها خدا را بندگی کند، در آخرت آرامش و سعادت خواهد داشت.
• این آیه دعوتی است به تفکر و عبرتگیری پیش از فرا رسیدن آن روز بزرگ، تا انسان با عقل و درایت، از بندگی غیر خدا بپرهیزد و دل به رحمت و قدرت بیپایان خداوند بسپارد.