سورت انعام — آیت 21

د کلمو معناګانې:

• افترى: له ځانه جوړول، درواغ تړل.
• آياته: د الله تعالی نښې او ثبوتونه، لکه قرآن کریم او هغه معجزې چې پېغمبرانو ته ورکړل شوې وې.
• يفلح: بریالی کېدل، کاميابېدل، خپل مقصد ته رسېدل.

د آيت تفسير:

له دې آيت څخه معلومېږي چې له الله تعالی څخه زیات ظلم او ستم نشي کېدای. ځکه چې الله تعالی يوازې د عبادت وړ ذات دی، هغه نه شریک لري او نه اولاد. څوک چې په الله تعالی باندې درواغ تړي، لکه د هغه لپاره شریک ټاکل، یا دا ادعا کول چې هغه اولاد یا ښځه لري، یا د هغه پر نازل شويو آيتونو (لکه قرآن) درواغجن وي، نو له هغه څخه زیات ظالم بل څوک نشته. دا ډول کسان د الله تعالی په اړه درواغ وايي او د هغه پر حقایقو پرده اچوي. دوی د الله تعالی هغه نښې او ثبوتونه هم ردوي چې د هغه د پېغمبرانو د رښتینولتيا لپاره رالېږل شوي وو. الله تعالی په دې آيت کې روښانه کړې ده چې دا ظالمان به هیڅکله بریالي نه شي، نه په دنيوي ژوند کې او نه په آخرت کې، مګر دا چې توبه وباسي او خپل ظلم پرېږدي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی په اړه درواغ تړل او هغه ته شریک ټاکل تر ټولو ستر ظلم دی، ځکه چې دا د الله تعالی د عزت او کمال خلاف دی.
• په دې پوهېږو چې الله تعالی عادل دی او ظالمانو ته به سزا ورکوي، خو که چا توبه وکړه، الله تعالی یې توبه قبلوي.
• دا آيت موږ ته د توحيد (د الله تعالی د يووالي) اهمیت ښیي او دا چې له الله پرته بل څوک د عبادت وړ نشته.
• په دې هم پوهېږو چې بریالیتوب او کاميابي یوازې د هغو کسانو برخه ده چې له الله تعالی سره په رښتیني توګه ایمان لري او د هغه له احکامو پیروي کوي.