سورت انعام — آیت 26

د کلمو معناګانې:

• يَنْهَوْنَ عَنْهُ: له هغه (قرآن او رسول) نه منع کوي.
• يَنْأَوْنَ عَنْهُ: له هغه نه ځان لرې کوي او بېزاره کېږي.
• يُهْلِكُونَ: هلاکوي.
• يَشْعُرُونَ: پوهېږي، احساسوي.

د آيت تفسير:

دا مشرکان خپل نور خلک له دې نه منع کوي چې د حضرت محمد صلی الله علیه وسلم خبرو ته غوږ ونیسي او پر هغه ایمان راوړي، او پخپله هم له هغه نه ځان لرې ساتي او د هغه پیروي نه کوي. په دې توګه دوی دوه ګونی زیان کوي: یو دا چې نور خلک له هدایت نه بې برخې کوي، او بل دا چې پخپله هم له حق نه محروم پاتې کېږي. خو د دوی دا چلند او کړنې په حقیقت کې د بل چا د هلاکت سبب نه کېږي، بلکې د دوی د خپل ځان د هلاکت سبب ګرځي، ځکه چې د دوی د دښمنۍ تاوان به یوازې پر خپلو ځانونو راګرځي، خو دوی له دې خبر نه دي او نه پوهېږي چې د دوی دا کړنې به پر خپل ځان څنګه بدلې وګرځي.

فايدې:

• دا چې د حق د مخنیوي هڅه کول او له حق نه تېښته، په حقیقت کې د ځان د هلاکت سبب دی، نه د بل چا.
• دا چې انسان باید له داسې چلند نه ځان وساتي چې په هغه کې نور له حق نه منع کړي او پخپله هم له حق نه تېر شي، ځکه چې د دې تاوان به یوازې پر خپل ځان راګرځي.
• دا چې د دښمنۍ او مخالفت سره سره، د الله تعالی رحمت او هدایت داسې دی چې د هغه رسول ته د خلکو د مخنیوي هڅې به هم د حق د خپرېدو مخه ونه نیسي، او د هلاکت عاقبت به یوازې د مخنیوي کوونکو په برخه شي.
• دا چې مسلمان باید له دې نه عبرت واخلي چې د حق په لاره کې له خنډونو او مخنیوي سره سره، صبر او استقامت وکړي، ځکه چې بریالیتوب د حق اړخ ته دی.