انعام سۈرىسى — ئايەت 26

1) لۇغەت ئىزاھاتى

• يَنْهَوْنَ: مەنئى قىلىدۇلار، توسىدۇلار.
• يَنْأَوْنَ: يىراقلىشىدۇلار، ئۆزلىرىنى ئېلىپ قاچىدۇلار.
• يُهْلِكُونَ: ھالاك قىلىدۇلار، زىيانغا ئۇچرىتىدۇلار.
• يَشْعُرُونَ: ھېس قىلىدۇلار، بىلىدۇلار.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا مەككە مۇشرىكلىرىنىڭ پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا ۋە قۇرئانغا بولغان مۇناسىۋىتىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار ئىككى خىل ئۇسۇل بىلەن زىيان يەتكۈزۈشكە ئۇرۇندى: بىرىنچىسى، باشقىلارنى پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا ئىمان ئېيتىشتىن ۋە قۇرئاننى ئاڭلاشتىن توسۇش؛ ئىككىنچىسى، ئۆزلىرىمۇ ئۇنىڭدىن يىراق تۇرۇش ۋە يۈز ئۆرۈش. شۇنداق قىلىپ ئۇلار باشقىلارنى ھەمدە ئۆزلىرىنى ھەقىقەتتىن مەھرۇم قويۇپ، ئازابلىق ئاقىۋەتكە دۇچار بولدى.

ئاللاھ تائالا ئۇلارنىڭ بۇ قىلمىشلىرى بىلەن پەقەت ئۆزلىرىنىلا ھالاك قىلىۋاتقانلىقىنى، باشقىلارغا ھېچقانداق زىيان يەتكۈزەلمەيدىغانلىقىنى ئېيتىدۇ. چۈنكى ئۇلارنىڭ توسقانلىقى ھەقىقەتنىڭ يۈز بېرىشىگە ۋە ئاللاھنىڭ دىنىنىڭ تارقىلىشىغا توسالغۇ بولالمايدۇ. ئەمما ئۇلار بۇ ھەقتە ھېچقانداق شۇۇرغا ئىگە ئەمەس، يەنى ئۆزلىرىنىڭ قىلمىشى ئۆزلىرىگە قانداق ئاقىۋەت ئېلىپ كېلىدىغانلىقىنى ھېس قىلمايدۇ.

3) ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار

• ئىسلام دىنى ھەقىقەتنى ئىزدەش ۋە ئۇنى قوبۇل قىلىشقا تەرغىب قىلىدۇ؛ ھەقىقەتتىن توسۇش ۋە يىراق تۇرۇش ئەڭ چوڭ زىياننى ئۆزىگە ئېلىپ كېلىدۇ.
• باشقىلارنى ياخشىلىقتىن توسۇش ۋە ئۆزىنى ياخشىلىقتىن يىراق تۇتۇش ئىككىلىسى ئادەمنى ھالاكەتكە يېقىنلاشتۇرىدۇ.
• ئاللاھنىڭ دىنىنى تارقىتىشقا ھېچكىم توسالغۇ بولالمايدۇ؛ توسقۇچىلار پەقەت ئۆزلىرىگە زىيان يەتكۈزىدۇ.
• ئادەم ئۆز قىلمىشىنىڭ ئاقىۋىتىنى ئويلىشى ۋە ھەقىقەتكە قۇلاق سېلىشى كېرەك؛ بىلىمسىزلىك ۋە شۇۇرسىزلىق ئادەمنى ھالاكەتكە ئېلىپ بارىدۇ.
• قۇرئان كەرىم ھەر دائىم ئىنساننى ئويلىنىشقا، ھەقىقەتنى قوبۇل قىلىشقا ۋە ياخشىلىققا يۈزلىنىشكە چاقىرىدۇ.